keyfi yoktu
mutlu olmayı beceremiyordu
depresyona mı girdim acaba diye düşünüyordu,
gece yarısı olmuştu saat ikiyi çoktan geçmiş bir türlü uyuyamamıştı
kalktı abdest aldı namaz kıldı bir iki sayfa okumadan abdesti bozuldu üşendi kalkıp tazelemeye
ne yapmalı da vaktimi değerlendirmeli diye
televizyon seyredemiyordu kulakları az duyduğundan sesini fazla açtığını farkedemiyor ev halkını ayaklandırıyordu birşeyler okumak istiyordu oda olmuyordu gözleri de iyiden iyiye rahatsızdı
günlerce sıkıntı çekti uykusuzluk canına yetmişti ki kulaklıkla radyo dinleyebileceği geldi aklına neden düşünememişti kendine kızdı