nerede ne olacak kestiremiyor insan
küçücük bir bakış, basit bir söz nasıl incitiyor, kırıyor alt üst ediyor sinirlerimi bir akrabamızın nişanındayız .hanımlar konuşuyorlar
vefat eden birinden bahsediyorlar, yanımda oturan çok yakın hemde çok yakın bir akrabam
ismini bile anmak istemiyorum
vefat eden bayanın kanserden öldüğünü söyledi
hiç beklemezdim kendisinden
ben yanında oturuyorum nasıl düşünemiyor anlayamıyorum kırılırmı üzülürmü diye aklına bile getiremiyor
NE OLUR

ismini söylemese hastalığın
Allah rahmet etsin , nefesler sayılı vadesi dolmuş mekanı cennet olur inşallah diyebilse
SANKİ
bu hastalığa yakalanan insanlar muhakkak ölecekler diye düşünülüyor
hep o gözle bakıyorlar
kemoterapi aldığım dönemlerde çok ünlü bir doktorun kanserle ilgili bir seminerine gitmiştim
kızım ayarlamıştı
umutla gitmiştim fakat doktorun saçma sapan sözlerine dayanamayıp haykırmak bağırmak istemiştim
sürekli hastalığın evrelerinden, hastanın hayatını kaybetmesinden bahsetti
bu çok ünlü doktor
hiç umut vermeden sanki bu hastalığa yakalanan günbe gün ölümü beklesin dercesine saçmaladı bence
ölüm herkesin başında her canlı için nerede nasıl öleceği belli değilki
BELKi
bu hastalığa yakalanan insanlar ölmeden sen ölürsün
bilemezsinki hiç kimse bilemezki
insan hasta olunca ölmez, vadesi dolduğu için ,sayılı nefesleri bittiği için ölür. ben buna inanıyorum
mevla yaşatmak istediği canlıya şifa verir sebepler yaratır
ben böyle inanıyorum
çok şükürki ben
benim büyük bir derdim var
demiyorum
derdime dönüp benim büyük ALLAHım var
diyorum
arada birde densiz insanların saçma sapan sözleri yüzünden inciniyorum kırılıyorum ama sonrasında daha bir ınançlı olarak, sıkı sıkı sarılıyorum yaşama umutla hevesle yarınlardan güzellikler bekleyerek,,,,,,, Allah ne kadar ömür verdiyse iyi geçirmeye çalışarak geçiriyorum günlerimi