sene 1974
adi tahtadan yapılmış küçük bir masanın altındayım
etrafım kalabalık
anlamaya çalışıyorum neresi burası
ağlıyorum
8 yaşındayım
babam vefat etmiş
o ana kadar başka bir şey hatırlamıyorum
babam neden hasta, oldu hastanede bir hafta kalmış , annem yanında kaldımı, babamın vefat haberini nasıl aldık
hafızamda hiçbir şey yok
o masanın altında ağladığımı hatırlıyorum
o gün kalabalık dağıldı
ertesi gün beni ve küçük kardeşimi bir akrabamızın evine bıraktılar
babamın cenazesini kaldırdılar
bulunduğumuz ev dayımın evi imiş
sonradan öğrendim
annem 7 çocukla 35 yaşında dul kalınca, dayım annemi ve bizleri alarak getirmiş yanına .
evinin bir odasını bölmüş
bizi oraya yerleştirmiş
Allah razı olsun
eskiden insanlar vefalılarmış
şimdi olsa kardeşler yapmaz , böyle güzel davranışlar
kardeşler yapmak istesede eşleri izin vermez
sağ olasın dayıcığım
seni çok takdir ediyorum
seni çok seviyorum
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder