22 Eylül 2011 Perşembe

hep aynı

yorgunum hastayım iki gündür
azıcık ayakta kalsam dayanamıyorum
yatmam lazım
neyine senin elalemin düğünü bayramı
bir yakınımızın düğünü vardı geçen hafta
kına gecesi orda kaldım haliyle düğün bitene kadar beklemek zorunda kaldım
ne kadar öpüşmek kucaklaşmak istemesemde engel olamadım
bazende epeydir görmediğim akrabalarımı görünce ben tutamadım kendimi
hiç bir işin ucunda da tutmadım öylece oturdum
düğün ertesi iyiydim aslında
aradan bir gün geçince fenalaştım hiç bir yerim tutmuyor
vucudumu bir yere değdiremiyorum
kız kardeşim burdaydı dün çok hasta olduğum için yardım etti ev işleri için
akşam erkenden yattım bütün gece sızlandım durdum
sızlanmalarımı hisseden eşim ayağıyla neyin var der gibi dürttü ayaklarımı
sabah erken kalktım elhamdulillah
bir kaç gündür sabah namazına kalkamıyordum
her zaman erken kalkan eşim yatıyordu
söylendim ben kalkamasam beni zorla kaldırır diye bugün uyuyordu varsın uyusun dedim telefonun sesine uyanan eşim saate bakmasıyla yataktan fırlaması bir oldu hazırlandı
kahvaltı etmeden gitti işe
ne para ne pul arkasından seslenmek istedim boşver dedim
söylenmeden de duramadım tabi
bir günde ne olursun gönüllü çıkar at beş on kuruş
her gün para tartışması yapmak zorundamıyım
eşim oğlum kızım gitiler işlerine evde askerden yeni gelen oğlumla birlikte kaldık yorgun ve hastayım yatmak uyumak bir dahada uyanmak istemiyorum hiç birisi sormadı nasılsın diye sonra ararlar diye umut ettim nafile arayan soran yok saat 19 oldu şimdi gelirler sanki beni güllük gülistanlık bırakmışlar gibi yemek isterler
yaptım yemeğimi
istediğim sadece hoş gönüllük
kızıyırum kendime
bu kadar kırılgan olduğum için
elimde değil aldırmamak mümkün değil üstelik çok hasta olduğumu bildiği halde kızkardeşim bile aramadı
hiç kimseden fayda yok
bir ALLAH

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder