4 Ekim 2011 Salı

otobüse bindim doktora gidiyorum çok kötü görünüyor olmalıyım ki bir genç hemen yer verdi teşekkür ederek oturdum gözlerim çok rahatsız birden içime bir hüzün çöktü yığınların altında kaldım sanki yapayanlız hissettim kendimi gözlerim doldu ağlamaklı oldum ağlamaklı olmak ne kelime hüngür hüngür ağlamak geldi içimden yutkunamadım dudaklarımı ısırdım ağladığımı belli etmemek için şaşırdım ben ağlayamam ki evde olsaydım keşke bıraksaydım gözyaşlarımı sel olup aksalar götürseydiler bütün dertlerimi sıkıntılarımı arkada bir şey bırakmadan uzaklara hiç gelmemecesine

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder