30 Mart 2010 Salı
çekip gidiyorsun birşey söylemeden. sıkıntılısın ,borcun var derdin sana yetiyor. ama ne olursun bir gülümse , hoşçakal de. üzgünüm kırgınım içim acıyor istemesemde ,hüzünlerdeyim biliyormusun. geri döndüğünde bulacağından eminmisin ne olur ,bir sarıl kucakla öyle ayrıl yanımdan yorgunum hem de çok sen beni uyuyor zannediyorsun kalkmıyor diye söyleniyorsun kalkamıyorum anlamıyorsun yada ben anlatamıyorum .usulca sokulsan yanıma, masumca öpsen yanağımdan uyandırmaya korkar gibi yorganı örtsen üstüme, belki elimde olmayan kırıklığım iç acılarım hafifler. hiç düşündünmü . hayatın bütün yükünü omuzlamaya çalışırken bir de ben çıktım yük olarak sana, inan hiç istemezdim sana sıkıntı vermek ,seni anlıyorum demiyorum anlamaya çalışıyorum . ancak çeken bilir derdin zorluğunu seni anlayamasamda tek isteğim destek olmak yardım etmek,sana yaşama sevinci olabilmek.ne olursun destek ol sende bana yardımcı ol yaşama sevinci ol kızmadan söylenmeden anlamaya çalış anlayamasan da zor günler geçirdim çok yoruldum ne olur anla biraz sabah uyandığımda kimsecikler kalmamış evde yapayanlızım eşim çocuklarım gitmişler. işlerine okullarına ben görmeden, onlar beni görmeden. üzülüyorum... çıkıp gidiyorlar merak ediyorum acaba akıllarına geliyormu uyuyan bu kadını bir daha görebilecekmiyiz diye. ben korkuyorum onları bir daha görmeden son nefesimi veririm diye nefesler sayılı biliyorum inançlıyım elhamdulillah .hastalık insanı öldürmez eceli gelen ölür biliyorum nafile ..ne kadar neşeli şen şakrak vurdumduymaz görünsemde beynimin en derinlerinden bir türlü atamıyorum illeti düşünmeyi... kırılıyor kolum kanadım yüreğim eziliyor karanlıklarda kayboluyorum ...üzülme bukadar takma kafana eninde sonunda ölüm var diyorum sevdiklerimden ayrılacağım düşüncesi içimi kanatıyor
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder