sabır

oğlu ile epeydir iyi geçiniyorlardı. ne söylerse söylesin. oğluyla zıtlaşmamaya özen gösteriyordu . hayır dualarını hiç azaltmadan ,birgün anlayacak oğlum beni diye umarak sabrediyordu. hep çamaşır yüzünden tartışıyorlardı. çok önemliymiş gibi ... pazar günü işe gitmeyen oğlu bütün gün evdeydi. kadın ne yıkayacak bilemiyordu . altı gibi hazırlandı , çıkıyordu anne ben çıktım dedi ve kapıyı çekti. kadın kalktı oğlunun süveterlerini makineye yıkanması için yerleştirdi çalıştırdı . beş dakika geçti geçmedi tektar geldi oğlu aranıyordu bağırarak nerede bu süveter ya biraz önce burdaydı. makineye attım çalıştırdım almanın mümkünü yok , gittiğini sandım ne bileyim ben, geri gelip onu giyeceğini diye karşılık verdi kadın . ne gudubet kadınsın sen ya diye bağırdı . kadın oğlunun sesini duymamak için daha doğrusu sinirlenmemek onunla tartışmamak için kapıyı kapatıp televizyonun sesini açtı .çok üzülüyordu aslında, neden böyle yapıyordu ,kensisini üzmek ne kazandırıyorduki oğluna. acaba dedi kadın kendi kendine nerede hata yaptım bu çocuk neden böyle asabi biri oldu merek ediyordu hata kendisindemiydi