tedirgin

elinde değildi , düşünmeden yapamıyordu . aklından silmek ,unutmak istiyor ama birtürlü aklından çıkaramıyordu . şüphelenmesi gereken bir şey yoktu aslında eşi kendisine bu aralar gayet iyi davranıyordu .acaba evham mı yapıyorum diye söylendi kendi kendine . eşi dışardan eve geldiğinde fırsat kollar olmuştu bir bahane bulup telefonu elinden alıyor , eşinin kiminle konuştuğunu anlamaya çalışıyor, eşine belli etmemek için aşırı gayret sarfediyordu . dakikalarına bakıp kiminle uzun konuşmuş not alıyordu .sağda solda orda burda bulduğu her kağıda numarayı yazıp araştırıyordu çoğunlukla, isimsizdi numaralar .bazen yazdıklarını unutuyor, bazen de boş yere endişeleniyorum diye kendine kızıp yırtıp atıyordu numaraları yazdığı kağıtları . eşi anlamıştı telefonu karıştırdığını ama bir şey söylemiyordu artık eve gelmeden kayıtları siliyor telefonuda ortalık yere bırakıyordu böyle yapması daha çok endişelendiriyordu kadını. numaralardan birini postaneden aramıştı .bir kadın çıktı. yanlış aradım özür dilerim diyerek kapattı telefonu kadın . daha sonra bilinmeyen numaralardan kadının adını da öğrendi ne oldu eline ne geçti kendini üzmekten başka, kızıyordu kendine aptallığına . üzülüyordu hiçbirşey yapamadığına . yinede umudumu ,yaşama sevincimi yitirmeden gülümseyerek hayata devam etmeliyim diye düşündü içimdeki yaralar iyileşti çok şükür olumlu bakmalıyım yarınlara yaşamaktan zevk alarak geçirmeliyim günlerimi kendimi düşünmeliyim birazda insanı dert bitirir demiş ya atalarımız doğru söylemişler