14 haziran 2007

sabah her zamankinden biraz geç kalktı. aceleyle kalkıp eşinin kahvaltısını hazırladı .beraber çıkacaklardı , iki gün önce yapılan kolonoskopinin sonucunu alacaklardı. laboratuara gittiler . raporları alıp geri dönüşte eşi hastaneye bıraktı kadını . kendisi işe gitti. her zaman kalabalık olan hastanenin koridoru nedense ıssızdı. rahatça içeri girdi ,raporu eline alan doktar sessizleşti, konuşmuyordu neden yalnız geldin diye sordu kadına, eşin yada yakın birini al gel konuşmak istiyorum dedi . endişelendi, tamam diyerek çıktı doktorun odasından. ne düşüneceğini bilmiyordu beyni durmuştu sanki önemli bir şey olmalı muhakkak muhakkak .eve geldiğinde olanları kızına anlattı sağlıkçı olan kızı bir kaç arkadaşıyla konuşup rapor sonuçlarından anlam çıkarmaya çalıştılar. eşine telefon ederek doktorun söylediklerini anlattı eşi aceleyle eve geri döndü. kadın kızı ve eşiyle beraber hastanedeydiler sabah sakin olan koridor kalabalıklaşmıştı. bekleyenlerden izin istedi iki dakika görüşüp çıkacağız diyerek girdiler doktorun odasına. kadını gören doktor eşine, sizinle görüşmek istiyorum ama eşinizi dışarı çıkarsak iyi olur dedi kadın hayır diyerek girdi konuşmaya lütfen hastalığımın ne olduğunu ben de bilmek istiyorum . kolon kanseri dedi doktor . kadın şaşırdı üzülmediğine. hayret etti kendi durumuna .neden üzülmemişti ,sabahtan buzamana kadar geçen zaman diliminde alıştırmıştı belkide kendini doktor neden söylemesindi ki kendisine önemli bir şey olmasa zaten çağırmazdı eşini kadın bunları düşünürken eşine baktı. yıkılmıştı eşi ve kızı oturun dedi doktor .dışarıdaki bekleyen hastalar sabırsızlanmaya başlamıştı içeri giriyorlar doktorun ikazı ile çıkıyorlardı dişarı ne yapabiliriz diye sordu doktora eşi ameliyat dedi tek çare ama en kısa zamanda on gün geçmeden muhakkak ameliyat olması lazım............. dışarı çıktılar kalabalık söyleniyordu abla be iki dakika diye girdin yarım saat oldu beş dadika desen ne zaman çıkacaktın diyerek seslerini yükselttiler .morali zaten bozulan eşi tartışmaya başladı kalabalıkla .kadın kolundan tutarak uzaklaştırırken eşini birden geri döndü ne olur kızmayın içerden çıkan hastanın nasıl bir ruh haliyle çıktığını düşünüp ona göre kızın ben kanser olduğumu içeri girince öğrendim dedi ağlayarak koridora eşinin yanına gitti