22 Nisan 2010 Perşembe

üzgündü, morali bozuktu , oyalanamıyordu ,gözleri dolu dolu sanki dokunsalar ağlayacak gibiydi . babasının dayısının oğlu hastanedeydi. kemoterapi tedavisi almıştı. doktorlar yaşama ümidinin kalmadığını söylüyorlarmış .kendisi gidip görmedi, akrabalarından duydukları kadarıyla yapılacak bir şey kalmamış. biliyordu aslında ,nefeslerin sayılı olduğunu. ama söz geçiremiyordu kendine, neden böyle yapıyordu doktorlar . neden kırıyorlardı hasta yakınının umutlarını. acaba dayım biliyormu diye düşündü .benimde başıma geldiğinde, sayılı nefeslerim tükendiğinde ,benden de doktorlar ümidini kestiğinde bilmek istermiyim diye düşündü .hayır bilmek istemezdim ben inanıyorum elhamdulillah vadem dolduğu zaman hiç bir şeyin fayda vermeyeceğini biliyorum son günlerim geldiği zaman haberim olsun istemem. hep sorarlar , birkaç günlük ömrün olduğunu bilsen neler yapmak istersin diye insanlara, ben hiç bir şey istemiyorum elimden geldiği kadar ibadetlerimi yapıyorum imanla son nefesimi vermek istiyorum son kelimem la ilahe illallah Mumammedurrasulillah olsun istiyorum hiç kimseden hiç bir beklentim yok bu benim içimi acıtıyor günahlarımdan dolayı AlLAHU taala beni affeder inşaallah allahtan ne gelirse elhamdulillah

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder