31 Mart 2011 Perşembe

hatırdakiler

yine okul yolundayım 5.sınıftayım eve dönüyorum her taraf kar
çok üşüdüm
sırtımda annemin ördüğü yelekten başka birşey yok
üstelik tuvalet ihtiyacım var
çok sıkıştım
üşüdüğüm için herhalde
hızlıca gitmeye çalışıyorum ayağım takıldı düştüm
oracıkta bıraktım altıma
üstüm başım sırılsıklam oldu
zaten soğuk kalktım yürümeye devam ettim
yolda boş bir binanın alt katına girdim ve donduran soğuğun etkisinden kurtulup biraz olsun ısınmaya çalıştım
daha sonra hızlıca eve ulaştığımda doğruca banyoya
girdim. epeyce oyalanınca annem seslendi
ne yapıyorsun orada soğukta
odaya gel artık
üstümden çıkardıklarımı iyice ıslattıktan sonra annemin yıkaması için bir kenara koydum
anneme düştüğümü her tarafımın ıslandığını söyledim
altıma ettiğimi değil

hatırdakiler

10 yaşındayım
ilkokul 4. sııfa gidiyorum
sonbahardı galiba
öyle bir yağmur yağıyorduki sırılsıklam olmuştum
okula gidiyorum yolu ancak yarıladım ki yanımda bir araba durdu
aracın penceresi açıldı bir beyefendi yanında birde hanım var
okulamı gidiyorsun kızım gel seni götürelim
teşekkür ettim arabaya binmeyeceğimi söyledim
kızım korkma bak çok ıslanmışsın yolumuzun üstü bırakalım seni
diye ısrar ettiler ben yine teşekkür ederek arabaya binmeyeceğimi söyledim
tabiki bırakıp gittiler
eve dönüşte anneme anlattığımda akıllı kızım benim
tanımadığın insanların arabasına binilmez ben size bunları sözlü olarak söylemesemde çok iyi anlamışsın aferin sana
düşünüyorumda aslında o zamana kadar hiç otomobile binmemiştim iyiki heves edip binmemişim kendi kendimi takdir ediyorum

24 Mart 2011 Perşembe

nerede ne olacak kestiremiyor insan
küçücük bir bakış, basit bir söz nasıl incitiyor, kırıyor alt üst ediyor sinirlerimi bir akrabamızın nişanındayız .hanımlar konuşuyorlar
vefat eden birinden bahsediyorlar, yanımda oturan çok yakın hemde çok yakın bir akrabam
ismini bile anmak istemiyorum
vefat eden bayanın kanserden öldüğünü söyledi
hiç beklemezdim kendisinden
ben yanında oturuyorum nasıl düşünemiyor anlayamıyorum kırılırmı üzülürmü diye aklına bile getiremiyor
NE OLUR

ismini söylemese hastalığın
Allah rahmet etsin , nefesler sayılı vadesi dolmuş mekanı cennet olur inşallah diyebilse
SANKİ
bu hastalığa yakalanan insanlar muhakkak ölecekler diye düşünülüyor
hep o gözle bakıyorlar
kemoterapi aldığım dönemlerde çok ünlü bir doktorun kanserle ilgili bir seminerine gitmiştim
kızım ayarlamıştı
umutla gitmiştim fakat doktorun saçma sapan sözlerine dayanamayıp haykırmak bağırmak istemiştim
sürekli hastalığın evrelerinden, hastanın hayatını kaybetmesinden bahsetti
bu çok ünlü doktor
hiç umut vermeden sanki bu hastalığa yakalanan günbe gün ölümü beklesin dercesine saçmaladı bence
ölüm herkesin başında her canlı için nerede nasıl öleceği belli değilki
BELKi
bu hastalığa yakalanan insanlar ölmeden sen ölürsün
bilemezsinki hiç kimse bilemezki
insan hasta olunca ölmez, vadesi dolduğu için ,sayılı nefesleri bittiği için ölür. ben buna inanıyorum
mevla yaşatmak istediği canlıya şifa verir sebepler yaratır
ben böyle inanıyorum
çok şükürki ben
benim büyük bir derdim var
demiyorum
derdime dönüp benim büyük ALLAHım var
diyorum
arada birde densiz insanların saçma sapan sözleri yüzünden inciniyorum kırılıyorum ama sonrasında daha bir ınançlı olarak, sıkı sıkı sarılıyorum yaşama umutla hevesle yarınlardan güzellikler bekleyerek,,,,,,, Allah ne kadar ömür verdiyse iyi geçirmeye çalışarak geçiriyorum günlerimi

4 Mart 2011 Cuma

alışmak

insan yaşadıkça doğal geliyor herşey
mutlu olduğumuz zaman aklımıza gelmiyor üzüntülü anlarımız
kemoterapi aldığım dönemlerde hep aklıma gelirdi, benim gibi rahatsızlığından dolayı kemoterapi alan birisiyle konuşabilmeyi çok isterdim
kaç günde bir tedavi aldığını
mide bulantılarını
kokuları
iştahsızlıkları
saçların dökülmesini
çevrenizdeki insanların acıyarak bakmalarını
hemen herkesin size özel muamele göstermesini
fırın lokanta restoran gibi yerlerden geçerken hissettiklerini
çok isteyipte hiçbir şey yiyemeyi
allah seni evlatlarına bağışlasın diyenlerin moral bozukluğunu
o kadar çoktu ki paylaşmak istediğim konu kendimi boş bir çuval gibi hissediyordum dayanamamak ,acılara sabredememek
devamında gözyaşı
biraz ağrım olsa hemen hastane
geçirdim bunları elhamdulillah
insan oğlu alışıyor her şeye
yaşadıkça normal geliyor
ben hasta oldum iki sene içinde dokuz operasyon geçirdim
24 kür kemoterapi aldım
çok zorluklarla karşılaştım
iki senedir iyiyim çok şükür
ara ara görüştüğüm bir arkadaşımın da hasta olduğunu öğrendim geçen hafta göğsündenmiş rahatsızlığı, birini almışlar göğsünün
4 kür alacakmış kemoterapiyi
normal bir şey söylemiş gibi, sanki grip oldum dört iğne vuracaklar demiş gibi sakin dinledim arkadaşımı
nedir ki dedim dört kür hemencecik biter rahatlarsın inşallah
insan alışıyor dedim ya
hemde olumlu yada olumsuz her şeye
rabbim bir daha yaşatmasın