26 Haziran 2012 Salı
hatırdakiler
2003 yılı otubüste önümde yakın akrabalarmdan bir hanım kahvaltı yapamamş elinde kaşarlı ekmek var boğazını alıyormuş yanında çay olmadığı için yavanmış ekmek söyleniyordu kendi kendine bilmiyordu ki en yakınları aylardır halk ekmek ve bimin en ucuz margarininden başka bir şey yiyemececek kadar parasızdılar
emel miş adı hastane bahçesinde karşılaştık birbirini uzun zamandır görmeyen iki eski dost gibi konuşmaya başladık konuştukça birbirimizi çok iyi anladığımz farkettik kelimeler kanattı yaralarımızı yaralardan sarı acı sular döküldü ben anlattım onun gözleri sulandı sanki sağanak yağmurlar gibi boşanacak o anlattı benim tüylerim diken diken aynı derten muzdariptik yıllardır benzer şeyler yaşyorduk tek fark ben geçirdim o zor günleri o ise henüz yolun ortasında bitermi dertler ne demişler atalarmız yara gider yeri kalır istemeden saate kaydı gözlerim 13 15 te burda ol demişti doktor çok üzgünüm kalkmak zorundayım inanki seninle saatlerce konuşabilirdim sen benim yaralarıma merhem ben senin dertlerine derman alllaha emanet hakkını helal et dedik birbirimize ikimizde hem sevinçli bir o kadarda hüzünlü
22 Haziran 2012 Cuma
9 Haziran 2012 Cumartesi
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)