21 Şubat 2010 Pazar
öksüz kalmanın yaşı olmazmış,derler öbür aleme kanat çırpacak kadar yorgun ve solgun hissediyordu kendisini .öksüz kalmadan öksüz gibi hissediyordu. çok şükür annesi yaşıyordu ama yanında değildi. anneciğim diyemiyordu boğazı düğümleniyor ,gözleri sulanıyor kelime yarım kalıyordu . hiç ağlayamayan biri olduğu halde gözyaşları istemesede ,akıyor içini acıtıyordu annesini yanında istiyordu annesi yanında olmayınca karanlıklarda ışıksız kalıyordu kör oldum sanıyor kendini yapayanlız hissediyordu. anneciğim ne olur gelebilsen yanıma yada ben yanında olduğum zaman haykırsam bağırsam ağlasam dökülse bütün dertlerim bitse tükense bu tasa diye düşündü iç geçirdi
20 Şubat 2010 Cumartesi
anne
her canım yandığında. içim acıdığında, ağladım anneciğim nerdesin biliyorum sen gelmeyince dinmez acılarım, iyileşmez yaralarım anneciğim nerdesin. alem sarsada etrafımı kimseler dolduramaz yokluğunu. yanımda olmana dokunmana merhametine yavrum demene muhtacım anneciğim nerdesin karanlık çökünce herkes yatağa girince sesszce ağlıyorum ne olurdu anneciğim başımı dizlerine koysam kucağında ağlayabilsem yoruluncaya kadar sonra uyusam huzurla sonsuzluğa haziran 2007
boğaz ağrısı
çok mu evham yapıyorum acaba diye ,soruyordu kendi kendine. heryeri ağrıyordu ,iki gündür boğazında sıkıntı vardı. yutkunmakta zorlanıyordu . kimseye söylemek istemiyordu. kendisinden biksınlar, onun için tedirgin olsunlar istemiyordu . kendine yetmek kimseyi rahatsız etmek istemiyordu,yaradana sığındı yarabbi beni kimseye muhtaç etme çekemeyeceğim yük yükleme ağrı acı gösterme diye dua etti
üç hatim
günlerdir okuyordu . gözleri iyi olduğu ,halde yorulmuştu .yakın gözlüğünü kullanarak, hatimlerini bitirdi. birkaç arkadaşını ve bir hocahanım çağırdı hatim dualarını yaptırdı. çok güzel geçti, hocahanım çok içten dua ediyordu ,coştukça coştu . ellerini açtılar yaradana, duaların tez zamanda kabulu dilekleriyle hep bir ağızdan aminlerle
3 Şubat 2010 Çarşamba
bu gün evdeydi kadın. günlerdir erken kakıp ,hastaneye gitmekten yorulmuştu. yorgunluğuna değmişti başı ağrıyordu vucudu bitkindi ama yinede şükrediyordu morali düzelmişti okadar üzüntü çekmişti sonunda rahatladı ama biraz. yapılan bronskopinin sonucu iyi çıkarsa inşaallah dahada rahatlayacaktı. elhamdulillah demeliyim, olumlu düşünmeliyim geleceğe umutla bakmalıyım diye düşünüyordu.ne yapmalı güne güzel bir kahvatıyla başlamalı
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)