4 Ocak 2011 Salı

imtihan

mal ve evladı imtihan için vermiş yaradan
ama ne imtihan
tartışmamızın üzerinden 15 gün geçti
ses soluk yok oğlumdan
bekliyorum
umuyorum ki özür dilesin
iş dönüşü eve geliyor, yemeğini kendi koyup yiyor
hiç bir şey istemiyor
ben yine de kıyamıyorum ,çamaşırlarını yıkayıp , ütüsünü akşamdan yapmaya çalışıyorum.
akşamdan yapmazsam, beni çağırmadan ne bulursa onu giyip gidiyor
ütüsüne bile dikkat etmiyor, iş yerinde konum olarak lider kendisi arkasından kötü şeyler söylerler diye annelik duygularım elvermiyor.
bir taraftanda ev halkıyla sürekli onun işlerini yapmamam konusunda tartışmakla geçiyor günler
yemin ettiğimden konuşamıyorum
mevlaya yalvarırken dualarımda
yarabbi benim içimden kini nefreti yok et , kimseye karşı kin barındırma içimde diye dua ediyorum
ALLAH dualarımı kabul etti
içimde hiç kimseye karşı kin barındıramıyorum
canım
ne olur
üzme beni
özür dilesen annecim affet desen
zaten ben seni affettim
yeminliyim biliyorsun
yarabbi
akıl ver
fikir ver, sağlıklı düşünebilmeyi nasip et
annesini babasını sevip sayan hayırlı evlatlardan eyle

30 Aralık 2010 Perşembe

pazar dönüşü karşılaştım kendisiyle
dişi ağrıyormuş
sağlık ocağına gitmiş ilaç yazdırmaya hoş yazdıramamış ya
apse yapan dişinden dolayı sızlanarak konuşuyordu
elimizdeki sebze poşetlerini bırakıp azıcık dinlendiğimizde konuşmaya devam ettik

havadan sudan eşlerden memleketten kaynanadan televizyondaki dizilerden komşulardan çocuklardan okuldan o kadar değişik konulardan konuştuk ki duygularımı ifade ettim kendisine
harika bir şey
değilmi arkadaşım ne ben seni tanıyorum
ne sen beni daha önce gördün
yarım saat olacak nerdeyse konuşuyoruz
sanki yıllardır tanışıyoruz ve uzun zamandır görüşmüyormuş gibi ayrılmak istemiyorum sohbetimiz bitmesin istiyorum
dediğimde
gülümsedi
fatma imiş adı
çok güzel dedim peygamberimizin kızının ismi
sohbet devam ediyor
konuşulacaklar bitmiyor
vakit dar
Allaha emanet diyerek vedalaştık

sıkıntı

huzursuzum
sabır diyorum
söz geçiremiyorum kendime
çocuklar beni çok sinirlendiriyorlar
anlamaya çalışıyorum
olmuyor
başaramıyorum
ne yapacağımı şaşırdım artık
avrupalıları hep eleştiririz çocuklarını yetişkin olduktan sonra ayrı ev açtıkları için ,çocuklar büyüdükçe hak verir oldum onlara sözüm geçmiyor çocuklarıma artık büyüdüler ayrı bir insan oldular birlikte yaşamak karşılıklı sevgi saygı anlayışla oluyor odalarını bile toplamıyorlar üstelik toplamama bile izin vermiyorlar bırak dağınık kalsın benim odam dokunma benim eşyalarıma karıştırıyosun sonra aradığım bir şeyi bulamıyorum diyorlar
demek ki diyorum büyüdüler kendi kendilerine olmak istiyorlar kendi evlerinde daha özgür ortamlarda yaşamak istiyorlar
mevlaya yalvarıyorum
dualarım hep sevdiklerime
çocuklarıma
ALLAHIM çocuklarımı iyi insanlarla karşılaştır
hayırlı birliktelikler
hayırlı eşler nasip eyle

22 Aralık 2010 Çarşamba

düşmanın var mı diye sormuşlar birisine ,
yok
diye cevap vermiş
evladın varmı
diye tekrar sorduklarında çok şükür var diye cevaplamış
o halde
evladından ala düşman arama demişler

iç acıları

hafta sonu yine kavga ederek geçti .
sağ olsun oğlum sürekli çıngar çıkarır.
cumartesi günü işe gitmiyor.
sabah kalktı, kahvaltısını hazırladım ,yedi . ps nin başın çekildi. sesi soluğu çıkmıyor. işlerimi yaptım , dışarı alışverişe gittim. bir iki saat sonra döndüğümde dış kapıyı açtığım anda yukarıda ki gürülttü ürküttü beni, seslendim ne varrrrrrrrrrr diye kaba bir şekilde bağırıyordu oğlum .endişelenerek yukarı çıktım dışarı çıkıyordu . ne aradıysa bütün evi ayağa kaldırmış ,kendi dolabındaki tüm giysileri yere yığmıştı. söylenerek kaldırdım çamaşırları, düzelttim ortalığı . bir kaç saat sonra geldiğinde hiç bir şey söylemedim. alışmıştım hep yapıyordu bunu ertesi gün kalktı yine birşey arıyordu .
ne arıyorsun
diye sorduğumda fotoğraf makinesini aradığını söyledi. bir taraftan aranıyor bir taraftan da söyleniyordu. kendi odasını ablasının odasını abartmıyorum mutfak dolaplarını çekmeceleri karıştırıyordu.
ablanı ara
belki o götürmüştür diye ısrar ettiğim halde bir türlü aramadı ,
salona geçti konsolu karıştırdı. salonda nadir kullandığım eşyaları koyduğum şifonyeri karıştırmaya başlayınca daha fazla dayanamadım
yeter artık nedir bu yaptığın rezillik dün de her tarafı alt üst ettin yapma bunu oğlum dayanamıyorum, görüyorsun yapamıyorum , başa çıkamıyorum eskisi gibi gücüm kuvvetim yok diye ağlamayla karışık bağırmaya başladım . hiç de hoş olmayan kelimelerle karşılık verdi. aklıma bile getirmek istemiyorum yemin ettim benden özür dilemediği süre onunla konuşmayacağım

21 Aralık 2010 Salı

insan dilinin altında saklıdır

insan dilinin altında saklıdır.
bu söz kime ait bilmiyorum.
ilk duyduğumda şaşırdım ,hatta afalladım ne güzel söylemiş,
ne akıllı bir insanmış.
aklıma basit bir olay karşısında söven sayan insanlar geldi, hiç bir şey düşünmeden karşısındaki kişinin haklı yada haksız olduğuna bakmadan sözleriyle inciten kıran üstelik buna hiç aldırmayan kişiler........ dilinin altındaki gerçek kimliğini istemese de ortaya çıkarıyor
kendi adıma davranışlarımı sorguladığımda böyle olmadığım için sevinç duydum ne kadar sinirlenirsen sinirleneyim karşmdaki kişiyi kırmamak incitmemek adına elimden geldiğince kötü kelimeler beddualar aşağılamalar çıkmaz dilimden elhamdulillah müslüman demek dilinden elinden emin olmak demek. kişi kendini beğenmemeli ben dememeli ben mükemmelim ben çok iyiyim dememeli nasıl ki insan dilinin altında saklıdır demişler istemese de saklı gerçekler çıkıyor ortaya

14 Aralık 2010 Salı

evlilik yıldönümü

dün benim 30. evlilik yıldönümümdü
hayat ne kadar çabuk geçiyor
dile kolay
30 yıl
zamanın kolay geçmesine karşılık , geçen yıllar büyük zorluklarla sıkıntılarla geçti
sabah kahvaltıda hatırlattım eşime

umursamadı.
ama ben her zaman olduğu gibi umut ettim akşam geldiğinde hatırlar.
30 yılda, sadece bir kere bana bir demet karanfil aldı
oda kızımın hatırlatması artı heralde ben rahatsızım diye
bir kere bile hatırlamadı
ben ondan sırça saraylar, pırlantalar, gümüşler istemiyorum ki, sadece hatırlasın . akşam geldiğinde çiçek bile getirmesine gerek yok
geldiğinde kucaklasa, sarılsa bana yalandanda olsa güzel kelimeler söylese ne olur akşam eve geldiğinde, mutfakta yemek yapıyordum
yanıma geldi bir kötü huyun var şu yemeği vaktnde yapsan ne olur diye söylendi
ne umut ediyordum ne buldum üzülmedim alışmıştım
her zaman söyler kendisi ben hassas bir insanım diye hassasiyet bu mu
sinirlenmek bağırmak çağırmak kavga etmek isterdim
am elime ne geçecek
kendimi harab edecektim
yemeğini hazırladım, yedi kendi işlerine daldı .
bende kendi işlerime
şaşırdım kendime çok üzülmemiştim
insan herşeye alışıyor
iç acılarına bile.