uyandı
gayri ihtiyari eşinin bulunduğu tarafa uzattı elini
boştu
demekki gitmişti
dinledi etrafı
ses seda yoktu
hoş olsa da duyamıyordu ya
kalktı çocukların odalarına baktı onlarda gitmişlerdi
evde yalnızdı
çayı ocağa koydu
sokak kapısının önünde olan gazeteyi almak için aşağıya indi
yukarı çıktığında yoruldu
iki katı bile çıkarken yoruluyordu artık
hüzünlendi
iç geçirdi
düşünmemeye çalıştı
dolapta kahvaltı için sadece peynir vardı
bir bardak çay ve ekmeğinin arasına koyduğu azıcık peynirle kahvaltı yaptı
en büyük zevki bir şeyler yerken okumaktı
gazeteye daldı
biraz televizyon seyretti
zil çaldı
sevindi
belki bir arkadaşım gelmiştir diye ümitlendi
gelen doğalgaz memuruydu
bir ara telefon çaldı
oğluydu
amcasının kızına ödünç verdiği fotoğraf makinesini almasını istiyordu
namazını kıldı
acıkmıştı
dünden kalan pilavı yemek istemedi canı
azıcık undan hamur yapıp tavada gözleme yaptı kendisine
tek başına yedi
sanki dünyada sadece kendisi yaşıyordu
etrafında ne bir ses ne bir nefes
eşi de aramadı bu gün kızıda
her zaman ararlardı
komşusunun camları silmesi karşılığında diktiği etekleri götürmesi lazımdı
annesine uğramalıydı
ihmal ediyordu annesini
üzüldü
taksitleri vardı ödemek için bir kaç dükkana uğramalıydı
bunları düşünürken ikindi olmuştu
namazını kıldı
sırtının arkasında garip ne olduğunu anlayamadığı arasıra hissettiği sancıyı daha şiddetli olarak hissetti
her tarafı ağrıyordu
istemiyordu sızlanmak
acizdi insan
ağrıyan yerlerini söylediğinden dolayı bıktırmıştı eşini ve kızını
istemiyordu sızlanmayı
lakin ağrılarda elinde değildi
ama demişti eşi bir seferinde sanki sen böyle söyleniyorsunda azalıyormu ağrıların kesiliyormu sancın
devam ediyor yapacak bir şey yok
elimizden başka bir şey gelmiyor
haklıydılar
kendiside istemiyordu bunu
bıktırmak bezdirmek istemiyordu kimseyi
bazen yakarıyordu mevlaya
yarabbi
canımı alda kurtulayım diye
böyle söylediği anda pişmanlık duyuyor
estağfirullah diyordu
affet yarabi
ben acizim
dayanamıyorum
dayanma gücü ver bana
sabır ver
şifa ver
çekemeyeceğim yükü yükleme
afiyet ver
huzur ver
bana
ve ümmeti muhammede
AMİN
17 Ocak 2011 Pazartesi
16 Ocak 2011 Pazar
hatırdakiler
dayımın peşinden koşturuyoruz
babam vefat ettiğinde ben ikinci sınıf abim 4. sınıftaydık
yeni okula kayıt yaptırmamız gerekiyormuş
dayıcım sağa sola koşturarak yaptırdı işlemlerimizi
abimi ve beni bırakıp gitti
görevlinin arkasına katarak gönderdiler yeni sınıfıma
heyecanlıydım
ürkek ve korkak bir şekilde girdim içeri
öğretmenim bayandı
adımı , kaç kardeş olduğumuzu, neden sene ortasında okul değiştirdiğimi sordu
nasıl cevap verdiğimi hatırlayamıyorum
o günden aklımda kalan
sadece
korkudan mı heyecandan mı
bilmiyorum
bacaklarımın zangır zangır titrediği
ellerimle sıkıca
bastırdığım halde titremesine engel olamadığım
hayatımın hiç bir döneminde bir daha bacaklarım öyle titremedi
babam vefat ettiğinde ben ikinci sınıf abim 4. sınıftaydık
yeni okula kayıt yaptırmamız gerekiyormuş
dayıcım sağa sola koşturarak yaptırdı işlemlerimizi
abimi ve beni bırakıp gitti
görevlinin arkasına katarak gönderdiler yeni sınıfıma
heyecanlıydım
ürkek ve korkak bir şekilde girdim içeri
öğretmenim bayandı
adımı , kaç kardeş olduğumuzu, neden sene ortasında okul değiştirdiğimi sordu
nasıl cevap verdiğimi hatırlayamıyorum
o günden aklımda kalan
sadece
korkudan mı heyecandan mı
bilmiyorum
bacaklarımın zangır zangır titrediği
ellerimle sıkıca
bastırdığım halde titremesine engel olamadığım
hayatımın hiç bir döneminde bir daha bacaklarım öyle titremedi
11 Ocak 2011 Salı
hastane
hastanedeyiz
bekliyorum
endişelenmemek için ne kadar uğraşsamda engel olamıyorum
acı çekerim düşüncesiyle korkuyorum
bir gün önceden alındı randevu
hazırlıklar yapıldı
sonunda biopsi için içeri girdim
endişelerimi doktora söyledim
korkuyorum
neden anestezi yapmıyorsunuz
gerek yok dedi doktor,
ne kadar uyuşturmaya çalışsakta nodüller uyuşmuyor
bu işlemi hep böyle uyguluyoruz
endişelenme
herkes dayanıyormuş sende dayanırsın
üstelik
burası ülkenin en iyi hastanelerinden biri
ağrılı bir operasyon olsa muhakkak anestezi uygularlar
on dakikada biter demişlerdi
birbuçuk saat içerde kaldım
çok canım yandı
korktuğumdan daha ağrılıymış
işlem bitti
daha sonra biopsiyi isteyen doktora uğradım
kandırdınız beni
hani on saniyelik bir olaydı
hekim özür diledi
hastaların tepkileri farklı oluyor bazı hasta hiç acı hissetmiyor siz kastınız vucudunuzu herhalde yoksa acıveren bir işlem değil eve döndük oğlum birşeyler hazırladı birlikte yedik tv ye daldım sedirin üzerinde uyumuşum
bekliyorum
endişelenmemek için ne kadar uğraşsamda engel olamıyorum
acı çekerim düşüncesiyle korkuyorum
bir gün önceden alındı randevu
hazırlıklar yapıldı
sonunda biopsi için içeri girdim
endişelerimi doktora söyledim
korkuyorum
neden anestezi yapmıyorsunuz
gerek yok dedi doktor,
ne kadar uyuşturmaya çalışsakta nodüller uyuşmuyor
bu işlemi hep böyle uyguluyoruz
endişelenme
herkes dayanıyormuş sende dayanırsın
üstelik
burası ülkenin en iyi hastanelerinden biri
ağrılı bir operasyon olsa muhakkak anestezi uygularlar
on dakikada biter demişlerdi
birbuçuk saat içerde kaldım
çok canım yandı
korktuğumdan daha ağrılıymış
işlem bitti
daha sonra biopsiyi isteyen doktora uğradım
kandırdınız beni
hani on saniyelik bir olaydı
hekim özür diledi
hastaların tepkileri farklı oluyor bazı hasta hiç acı hissetmiyor siz kastınız vucudunuzu herhalde yoksa acıveren bir işlem değil eve döndük oğlum birşeyler hazırladı birlikte yedik tv ye daldım sedirin üzerinde uyumuşum
10 Ocak 2011 Pazartesi
hastane
hastane koridorunda bekliyorum
göz doktoruna geldim
iki gün önce yapılan ultrason un sonucunu almaya gitti kızım
sonucu alıp onkoloji doktoruna gösterecek
bekliyorum
epey bir zaman geçti
yada bana öyle geldi
kızım gecikti
endişelendim
kızdım kendime
rahat ol diye geçirdim içimden
sıram geldi içeri girdim
muayeneden sonra gözlerinde hiç bir problem yok dedi doktor
aynen 6 ay önceki söylediği gibi
doktor bey ben neden rahatsızım o zaman
yapılabilecek birşey yok gözleriniz mükemmel
doktorla konuşurken kızım içeri girdi
yapılan ultrason sonuçlarını göz doktoruna da gösterdik
benim branşımla ilgili değil haklısınız doktor bey onkoloji endokrine görünmemiz gerektiğini söyledi zaten dedi kızım
çıktık endokrin doktoru ultrason sonuçlarını inceledi beni muayene etti
üç yerden biopsi yapılması gerektiğini söyledi
moralim bozuldu
keyfim kaçtı
eve döndük
iki aydır beslenmeme dikkat eden kilo vermeye çalışan ben
bıraktım herşeyi
ne bulduysam yedim
keyfim yerine geldimi
moralim düzeldi mi
hayır
yarınlar hayır getirir hepimize inşaallah
göz doktoruna geldim
iki gün önce yapılan ultrason un sonucunu almaya gitti kızım
sonucu alıp onkoloji doktoruna gösterecek
bekliyorum
epey bir zaman geçti
yada bana öyle geldi
kızım gecikti
endişelendim
kızdım kendime
rahat ol diye geçirdim içimden
sıram geldi içeri girdim
muayeneden sonra gözlerinde hiç bir problem yok dedi doktor
aynen 6 ay önceki söylediği gibi
doktor bey ben neden rahatsızım o zaman
yapılabilecek birşey yok gözleriniz mükemmel
doktorla konuşurken kızım içeri girdi
yapılan ultrason sonuçlarını göz doktoruna da gösterdik
benim branşımla ilgili değil haklısınız doktor bey onkoloji endokrine görünmemiz gerektiğini söyledi zaten dedi kızım
çıktık endokrin doktoru ultrason sonuçlarını inceledi beni muayene etti
üç yerden biopsi yapılması gerektiğini söyledi
moralim bozuldu
keyfim kaçtı
eve döndük
iki aydır beslenmeme dikkat eden kilo vermeye çalışan ben
bıraktım herşeyi
ne bulduysam yedim
keyfim yerine geldimi
moralim düzeldi mi
hayır
yarınlar hayır getirir hepimize inşaallah
9 Ocak 2011 Pazar
hatırdakiler
sene 1974
adi tahtadan yapılmış küçük bir masanın altındayım
etrafım kalabalık
anlamaya çalışıyorum neresi burası
ağlıyorum
8 yaşındayım
babam vefat etmiş
o ana kadar başka bir şey hatırlamıyorum
babam neden hasta, oldu hastanede bir hafta kalmış , annem yanında kaldımı, babamın vefat haberini nasıl aldık
hafızamda hiçbir şey yok
o masanın altında ağladığımı hatırlıyorum
o gün kalabalık dağıldı
ertesi gün beni ve küçük kardeşimi bir akrabamızın evine bıraktılar
babamın cenazesini kaldırdılar
bulunduğumuz ev dayımın evi imiş
sonradan öğrendim
annem 7 çocukla 35 yaşında dul kalınca, dayım annemi ve bizleri alarak getirmiş yanına .
evinin bir odasını bölmüş
bizi oraya yerleştirmiş
Allah razı olsun
eskiden insanlar vefalılarmış
şimdi olsa kardeşler yapmaz , böyle güzel davranışlar
kardeşler yapmak istesede eşleri izin vermez
sağ olasın dayıcığım
seni çok takdir ediyorum
seni çok seviyorum
adi tahtadan yapılmış küçük bir masanın altındayım
etrafım kalabalık
anlamaya çalışıyorum neresi burası
ağlıyorum
8 yaşındayım
babam vefat etmiş
o ana kadar başka bir şey hatırlamıyorum
babam neden hasta, oldu hastanede bir hafta kalmış , annem yanında kaldımı, babamın vefat haberini nasıl aldık
hafızamda hiçbir şey yok
o masanın altında ağladığımı hatırlıyorum
o gün kalabalık dağıldı
ertesi gün beni ve küçük kardeşimi bir akrabamızın evine bıraktılar
babamın cenazesini kaldırdılar
bulunduğumuz ev dayımın evi imiş
sonradan öğrendim
annem 7 çocukla 35 yaşında dul kalınca, dayım annemi ve bizleri alarak getirmiş yanına .
evinin bir odasını bölmüş
bizi oraya yerleştirmiş
Allah razı olsun
eskiden insanlar vefalılarmış
şimdi olsa kardeşler yapmaz , böyle güzel davranışlar
kardeşler yapmak istesede eşleri izin vermez
sağ olasın dayıcığım
seni çok takdir ediyorum
seni çok seviyorum
6 Ocak 2011 Perşembe
yalnızlık
yapayalnızım
sanki dünya evin içinden ibaret
kulağım o kadar ağırlaşmış ki
hiç bir şey duyamıyorum
bir çıtırdı bile
pencereler pvc
o yüzden olmalı diye geçiriyorum içimden
kendi aleminde yapayanlız yaşayan biri gibi
geziniyorum
odadan salona
banyodan mutfağa
ne kadar boş yaşam dedikleri şey
bir nefeslik
sanki dünya evin içinden ibaret
kulağım o kadar ağırlaşmış ki
hiç bir şey duyamıyorum
bir çıtırdı bile
pencereler pvc
o yüzden olmalı diye geçiriyorum içimden
kendi aleminde yapayanlız yaşayan biri gibi
geziniyorum
odadan salona
banyodan mutfağa
ne kadar boş yaşam dedikleri şey
bir nefeslik
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)