26 Şubat 2011 Cumartesi

yeni kararlar

uzun zamandır sürekli aklımda yapmayı istediğim malesef beceremediğim
1. mümkün olduğu kadar erken yatağa gidebilmek
2. hergün banyo yapmak
3. yarım saat yürüyüş
4.veeeee erken kalkmak
sabah ışıklarıyla birlikte ayakta olabilmek
karar verdim bu günden sonra inşaallah yapmaya çalışacağım bunları

17 Şubat 2011 Perşembe

hatırdakiler

yine karışık ortalık babamın vefatından sonra geldiğimiz dayımın evinde çok az şeyler hatırlıyorum bir tartışma var ortalıkta anlayamıyorum babam vefat etmeden nişanlı olan ablam evleniyormuş davul gelsinmi gelmesinmi diye tartışılıyor babam vefat edeli henüz dört ay olmuş erkek tarafı davulda ısrarcı dayım olmaz dedi ve davulsuz bir düğünle evlendi ablacım
hiç merasim hatırlamıyorum ne bir eğlence ne bir kına gecesi ne de düğünden anılar yok aklımda sonradan anlattığına göre ablama hiç bir şey almamışlar
basit bir büfe tek kişilik bir karyola ve küçük bir tüp ten ibaretmiş evlendiğinde ablamın eşyası annemde bir şey alamamış nasıl alsınki kadın ne elde var ne avuçta üstelik arkada en büyüğü 13 yaşında olan beş öksüz çocuk
ablam 15 yaşında eşinin babannesi ve üç kardeşi ile birlikte yaşadı yıllarca üç tanede kendi çocuğu oldu zor sıkıntılı bir hayatı oldu hep

annelerin yerini kimseler dolduramaz

erken kalktım o gün
ev halkı işlerine gittiler bende hızlıca kahvaltımı yaptım
anneme gideceğim, telefon ettim sesi kırık geldi
rahatsızım kızım biraz, çok başım ağrıyor.
hemen hazırlandım , oyalanmadan çıktım evden
annemin yanına gittiğimde çekyata uzanmış üzerinede battaniye almıştı
gerçekten rahatsız görünüyordu
kahvaltı hazırlayım sana annecim
yok kızm istemiyorum
çorba iç bir kase
istemiyorum
ne oldu sana üşüttünmü acaba
akşam mercimekli bulgur pilavını fazla yedim dokundu herhalde dedi
annecim niye dikkat etmiyosun azıcık ye fazla yediğin zaman dokunuyor
ne bileyim canım istedi yedim işte
bir kivi bir muz soydum zorla yedirdim
sen dinlen annecim ben ortalığı toplayım
küçücük bir çatı katı annemin evi
kısa zamanda toparladım ,ezan okundu kalktı abdestini aldı namazını kıldı
benim çıkmam lazım annecim
bende namazımı kılayım dedim abdest aldıktan sonra çoraplarımı giymeden durdum namaza
ayaklarımın yalınayak olduğunu gören annem kalktı çoraplarımı eline aldı elektirikli sobada ısıtmaya çalışıyor
ayakta
hasta üstelik
76 yaşında
namazımı kılarken gözüme takılan annemin davranışı içimi ısıttı
çok mutlu etti beni
hem namaz kıldım hem ağladım
başka hiç kimsenin aklına gelmez birinin çoraplarını ısıtmak
ancak yaptıkları her şeyi karşılıksız yapan vefakar annelerin alına gelir böyle bir davranış
annecim seni çok seviyorum
mevla seni başımızdan eksik etmesin
yaptığın bu davranışla içimi ısıttın ısıttığın çoraplar ayağımı ısıttı
mevla sanada sevdiklerinin içini ısıttıran davranışlarda bulunmayı nasip etsin oğulların
kızların
gelinlerin
damatların
torunların
hep içini ısıtan gönlünü sevinçle dolduran davranışlarda bulunsun

inşaallah

8 Şubat 2011 Salı

yemin

bir ayı geçti konuşmayalı
tartışmamızdan sonra yemin ettim özür dilemediği sürece konuşmayacağıma
insan kendi çocuğuyla küser mi
cahillik ettim yemin etmekle
geri dönüş yapmadı sanki istediği buydu
giti geldi yedi içti birbirimizi yok saydık sanki
çok üzüldüm oda üzüldümü merak ediyorum
tepki vermiyor malesef
peygamber efendimiz SAV buyurmuş
kimseyle 3 günü aşan küsmeleriniz olmasın, küsme zamanı bir tülbentin kuruduğu zaman kadar olsun .
aklıma geldiğinde bu hadisi şerif üzüldüm nefsime yenildiğime
seslendim oğluma sorularıma kafa sallayarak cevap verdi
neyse yavaş yavaş konuşur
ertesi gün işten bir saat kadar erken geldi
neden erken geldiğini sordum yine yanıt yok
yavrum bak
bana yüzüme bak sen benimle küsmedinki ben sana küstüm
kabahatli sensin konuşmayanda sensin
anlamıyorum neden
mutfak tezgahına salata malzemelerini yıkamak için döndüm
kalkıp benden özür dileyeceğini hiç aklıma getirmedim
ayağa kalktı elimi öptü ben aslında özür dileyecektim anne
bana sarıldı benim ona sarılmamın karşılığı bir daha öptü elimi
keşke sen konuşsaydın benimle sen özür dileseydin bir sürü borç sahibi ettin beni yeminimi bozduğum için yine de sevindim içim umutla doldu

7 Şubat 2011 Pazartesi

ağlayamıyorum

arkam dış kapıya dönük masada okuyorum,
saat 11 30
gece
zil çaldı gelen oğlum
dönüp bakmadım, okumaya devam etmeye çalışıyorum. beceremiyorum.
birden ağlamaklı oldum .
vucudumun her zerresi gözyaşıyla doluymuş gibi.
ağlamak haykırmak doya doya gözyaşı dökme ihtiyacı hissettim
gündüz boynuma yapılan biopsi sonucu ağrılar içindeyim
yutkunamıyorum bile, başımı sağa sola çeviremiyorum
okurken aklım başka yerlerde
keşke
keşke bırakabilsem gözyaşlarımı
kurtulsam içimdeki
sıkıntılardan
evhamlardan
iç acılarından
çok iyiyim diyorum keyfim yerinde diyorum
nafile
ağlamak istiyorum
ağlayabilsem hüngür hüngür merak etseler gelseler sorsalar ne oldu diye hiçççççç desem içimden geldi

18 Ocak 2011 Salı

üzgünüm
sebep yok aslında
basit bir olay
kızıyorum kendime bir türlü akıllanmıyorum
akşam eşimin yardımcı kadın için verdiği paraları sedirin altına koymuştum
sabah baktığımda bir miktarının yok olduğunu gördüm
ne yaptım acaba
kendi kendime sordum
hatırlamıyorum
dışarı çıkıp epey vakit geçirdikten sonra eve gelen kızıma söylediğimde babasının cebinden düşmüştür diye kendisinin aldığını söyledi
şakayla karışık gülerek çık bakalım paraları
sinirlendi
ne var bu kadar tepki gösterecek
söylendi
incindim
ben aslında tepki göstermedim ona
beni yanlış anladı
çantasını alarak odasına gitti
elinde akşam yerde bulduğu ve bir önceki gün aldığı parayı da ekleyerek anne diyerek yanıma geldi
al senden aldığım paralar
bir şey diyemedim
kırılıyor insan
bir şeyler söylesen yok yere daha fazla sinirlenecek
söylemesen sen bunalıma giriyorsun ne yapacağımı şaşırdım
üzülüyorum
kırılıyorum
inciniyorum
kızıyorum kendime
ne var sanki bu kadar takacak

17 Ocak 2011 Pazartesi

uyandı
gayri ihtiyari eşinin bulunduğu tarafa uzattı elini
boştu
demekki gitmişti
dinledi etrafı
ses seda yoktu
hoş olsa da duyamıyordu ya
kalktı çocukların odalarına baktı onlarda gitmişlerdi
evde yalnızdı
çayı ocağa koydu
sokak kapısının önünde olan gazeteyi almak için aşağıya indi
yukarı çıktığında yoruldu
iki katı bile çıkarken yoruluyordu artık
hüzünlendi
iç geçirdi
düşünmemeye çalıştı
dolapta kahvaltı için sadece peynir vardı
bir bardak çay ve ekmeğinin arasına koyduğu azıcık peynirle kahvaltı yaptı
en büyük zevki bir şeyler yerken okumaktı
gazeteye daldı
biraz televizyon seyretti
zil çaldı
sevindi
belki bir arkadaşım gelmiştir diye ümitlendi
gelen doğalgaz memuruydu
bir ara telefon çaldı
oğluydu
amcasının kızına ödünç verdiği fotoğraf makinesini almasını istiyordu
namazını kıldı
acıkmıştı
dünden kalan pilavı yemek istemedi canı
azıcık undan hamur yapıp tavada gözleme yaptı kendisine
tek başına yedi
sanki dünyada sadece kendisi yaşıyordu
etrafında ne bir ses ne bir nefes
eşi de aramadı bu gün kızıda
her zaman ararlardı
komşusunun camları silmesi karşılığında diktiği etekleri götürmesi lazımdı
annesine uğramalıydı
ihmal ediyordu annesini
üzüldü
taksitleri vardı ödemek için bir kaç dükkana uğramalıydı
bunları düşünürken ikindi olmuştu
namazını kıldı
sırtının arkasında garip ne olduğunu anlayamadığı arasıra hissettiği sancıyı daha şiddetli olarak hissetti
her tarafı ağrıyordu
istemiyordu sızlanmak
acizdi insan
ağrıyan yerlerini söylediğinden dolayı bıktırmıştı eşini ve kızını
istemiyordu sızlanmayı
lakin ağrılarda elinde değildi
ama demişti eşi bir seferinde sanki sen böyle söyleniyorsunda azalıyormu ağrıların kesiliyormu sancın
devam ediyor yapacak bir şey yok
elimizden başka bir şey gelmiyor
haklıydılar
kendiside istemiyordu bunu
bıktırmak bezdirmek istemiyordu kimseyi
bazen yakarıyordu mevlaya
yarabbi
canımı alda kurtulayım diye
böyle söylediği anda pişmanlık duyuyor
estağfirullah diyordu
affet yarabi
ben acizim
dayanamıyorum
dayanma gücü ver bana
sabır ver
şifa ver
çekemeyeceğim yükü yükleme
afiyet ver
huzur ver
bana
ve ümmeti muhammede


AMİN