24 Mart 2011 Perşembe

nerede ne olacak kestiremiyor insan
küçücük bir bakış, basit bir söz nasıl incitiyor, kırıyor alt üst ediyor sinirlerimi bir akrabamızın nişanındayız .hanımlar konuşuyorlar
vefat eden birinden bahsediyorlar, yanımda oturan çok yakın hemde çok yakın bir akrabam
ismini bile anmak istemiyorum
vefat eden bayanın kanserden öldüğünü söyledi
hiç beklemezdim kendisinden
ben yanında oturuyorum nasıl düşünemiyor anlayamıyorum kırılırmı üzülürmü diye aklına bile getiremiyor
NE OLUR

ismini söylemese hastalığın
Allah rahmet etsin , nefesler sayılı vadesi dolmuş mekanı cennet olur inşallah diyebilse
SANKİ
bu hastalığa yakalanan insanlar muhakkak ölecekler diye düşünülüyor
hep o gözle bakıyorlar
kemoterapi aldığım dönemlerde çok ünlü bir doktorun kanserle ilgili bir seminerine gitmiştim
kızım ayarlamıştı
umutla gitmiştim fakat doktorun saçma sapan sözlerine dayanamayıp haykırmak bağırmak istemiştim
sürekli hastalığın evrelerinden, hastanın hayatını kaybetmesinden bahsetti
bu çok ünlü doktor
hiç umut vermeden sanki bu hastalığa yakalanan günbe gün ölümü beklesin dercesine saçmaladı bence
ölüm herkesin başında her canlı için nerede nasıl öleceği belli değilki
BELKi
bu hastalığa yakalanan insanlar ölmeden sen ölürsün
bilemezsinki hiç kimse bilemezki
insan hasta olunca ölmez, vadesi dolduğu için ,sayılı nefesleri bittiği için ölür. ben buna inanıyorum
mevla yaşatmak istediği canlıya şifa verir sebepler yaratır
ben böyle inanıyorum
çok şükürki ben
benim büyük bir derdim var
demiyorum
derdime dönüp benim büyük ALLAHım var
diyorum
arada birde densiz insanların saçma sapan sözleri yüzünden inciniyorum kırılıyorum ama sonrasında daha bir ınançlı olarak, sıkı sıkı sarılıyorum yaşama umutla hevesle yarınlardan güzellikler bekleyerek,,,,,,, Allah ne kadar ömür verdiyse iyi geçirmeye çalışarak geçiriyorum günlerimi

4 Mart 2011 Cuma

alışmak

insan yaşadıkça doğal geliyor herşey
mutlu olduğumuz zaman aklımıza gelmiyor üzüntülü anlarımız
kemoterapi aldığım dönemlerde hep aklıma gelirdi, benim gibi rahatsızlığından dolayı kemoterapi alan birisiyle konuşabilmeyi çok isterdim
kaç günde bir tedavi aldığını
mide bulantılarını
kokuları
iştahsızlıkları
saçların dökülmesini
çevrenizdeki insanların acıyarak bakmalarını
hemen herkesin size özel muamele göstermesini
fırın lokanta restoran gibi yerlerden geçerken hissettiklerini
çok isteyipte hiçbir şey yiyemeyi
allah seni evlatlarına bağışlasın diyenlerin moral bozukluğunu
o kadar çoktu ki paylaşmak istediğim konu kendimi boş bir çuval gibi hissediyordum dayanamamak ,acılara sabredememek
devamında gözyaşı
biraz ağrım olsa hemen hastane
geçirdim bunları elhamdulillah
insan oğlu alışıyor her şeye
yaşadıkça normal geliyor
ben hasta oldum iki sene içinde dokuz operasyon geçirdim
24 kür kemoterapi aldım
çok zorluklarla karşılaştım
iki senedir iyiyim çok şükür
ara ara görüştüğüm bir arkadaşımın da hasta olduğunu öğrendim geçen hafta göğsündenmiş rahatsızlığı, birini almışlar göğsünün
4 kür alacakmış kemoterapiyi
normal bir şey söylemiş gibi, sanki grip oldum dört iğne vuracaklar demiş gibi sakin dinledim arkadaşımı
nedir ki dedim dört kür hemencecik biter rahatlarsın inşallah
insan alışıyor dedim ya
hemde olumlu yada olumsuz her şeye
rabbim bir daha yaşatmasın

26 Şubat 2011 Cumartesi

yeni kararlar

uzun zamandır sürekli aklımda yapmayı istediğim malesef beceremediğim
1. mümkün olduğu kadar erken yatağa gidebilmek
2. hergün banyo yapmak
3. yarım saat yürüyüş
4.veeeee erken kalkmak
sabah ışıklarıyla birlikte ayakta olabilmek
karar verdim bu günden sonra inşaallah yapmaya çalışacağım bunları

17 Şubat 2011 Perşembe

hatırdakiler

yine karışık ortalık babamın vefatından sonra geldiğimiz dayımın evinde çok az şeyler hatırlıyorum bir tartışma var ortalıkta anlayamıyorum babam vefat etmeden nişanlı olan ablam evleniyormuş davul gelsinmi gelmesinmi diye tartışılıyor babam vefat edeli henüz dört ay olmuş erkek tarafı davulda ısrarcı dayım olmaz dedi ve davulsuz bir düğünle evlendi ablacım
hiç merasim hatırlamıyorum ne bir eğlence ne bir kına gecesi ne de düğünden anılar yok aklımda sonradan anlattığına göre ablama hiç bir şey almamışlar
basit bir büfe tek kişilik bir karyola ve küçük bir tüp ten ibaretmiş evlendiğinde ablamın eşyası annemde bir şey alamamış nasıl alsınki kadın ne elde var ne avuçta üstelik arkada en büyüğü 13 yaşında olan beş öksüz çocuk
ablam 15 yaşında eşinin babannesi ve üç kardeşi ile birlikte yaşadı yıllarca üç tanede kendi çocuğu oldu zor sıkıntılı bir hayatı oldu hep

annelerin yerini kimseler dolduramaz

erken kalktım o gün
ev halkı işlerine gittiler bende hızlıca kahvaltımı yaptım
anneme gideceğim, telefon ettim sesi kırık geldi
rahatsızım kızım biraz, çok başım ağrıyor.
hemen hazırlandım , oyalanmadan çıktım evden
annemin yanına gittiğimde çekyata uzanmış üzerinede battaniye almıştı
gerçekten rahatsız görünüyordu
kahvaltı hazırlayım sana annecim
yok kızm istemiyorum
çorba iç bir kase
istemiyorum
ne oldu sana üşüttünmü acaba
akşam mercimekli bulgur pilavını fazla yedim dokundu herhalde dedi
annecim niye dikkat etmiyosun azıcık ye fazla yediğin zaman dokunuyor
ne bileyim canım istedi yedim işte
bir kivi bir muz soydum zorla yedirdim
sen dinlen annecim ben ortalığı toplayım
küçücük bir çatı katı annemin evi
kısa zamanda toparladım ,ezan okundu kalktı abdestini aldı namazını kıldı
benim çıkmam lazım annecim
bende namazımı kılayım dedim abdest aldıktan sonra çoraplarımı giymeden durdum namaza
ayaklarımın yalınayak olduğunu gören annem kalktı çoraplarımı eline aldı elektirikli sobada ısıtmaya çalışıyor
ayakta
hasta üstelik
76 yaşında
namazımı kılarken gözüme takılan annemin davranışı içimi ısıttı
çok mutlu etti beni
hem namaz kıldım hem ağladım
başka hiç kimsenin aklına gelmez birinin çoraplarını ısıtmak
ancak yaptıkları her şeyi karşılıksız yapan vefakar annelerin alına gelir böyle bir davranış
annecim seni çok seviyorum
mevla seni başımızdan eksik etmesin
yaptığın bu davranışla içimi ısıttın ısıttığın çoraplar ayağımı ısıttı
mevla sanada sevdiklerinin içini ısıttıran davranışlarda bulunmayı nasip etsin oğulların
kızların
gelinlerin
damatların
torunların
hep içini ısıtan gönlünü sevinçle dolduran davranışlarda bulunsun

inşaallah

8 Şubat 2011 Salı

yemin

bir ayı geçti konuşmayalı
tartışmamızdan sonra yemin ettim özür dilemediği sürece konuşmayacağıma
insan kendi çocuğuyla küser mi
cahillik ettim yemin etmekle
geri dönüş yapmadı sanki istediği buydu
giti geldi yedi içti birbirimizi yok saydık sanki
çok üzüldüm oda üzüldümü merak ediyorum
tepki vermiyor malesef
peygamber efendimiz SAV buyurmuş
kimseyle 3 günü aşan küsmeleriniz olmasın, küsme zamanı bir tülbentin kuruduğu zaman kadar olsun .
aklıma geldiğinde bu hadisi şerif üzüldüm nefsime yenildiğime
seslendim oğluma sorularıma kafa sallayarak cevap verdi
neyse yavaş yavaş konuşur
ertesi gün işten bir saat kadar erken geldi
neden erken geldiğini sordum yine yanıt yok
yavrum bak
bana yüzüme bak sen benimle küsmedinki ben sana küstüm
kabahatli sensin konuşmayanda sensin
anlamıyorum neden
mutfak tezgahına salata malzemelerini yıkamak için döndüm
kalkıp benden özür dileyeceğini hiç aklıma getirmedim
ayağa kalktı elimi öptü ben aslında özür dileyecektim anne
bana sarıldı benim ona sarılmamın karşılığı bir daha öptü elimi
keşke sen konuşsaydın benimle sen özür dileseydin bir sürü borç sahibi ettin beni yeminimi bozduğum için yine de sevindim içim umutla doldu

7 Şubat 2011 Pazartesi

ağlayamıyorum

arkam dış kapıya dönük masada okuyorum,
saat 11 30
gece
zil çaldı gelen oğlum
dönüp bakmadım, okumaya devam etmeye çalışıyorum. beceremiyorum.
birden ağlamaklı oldum .
vucudumun her zerresi gözyaşıyla doluymuş gibi.
ağlamak haykırmak doya doya gözyaşı dökme ihtiyacı hissettim
gündüz boynuma yapılan biopsi sonucu ağrılar içindeyim
yutkunamıyorum bile, başımı sağa sola çeviremiyorum
okurken aklım başka yerlerde
keşke
keşke bırakabilsem gözyaşlarımı
kurtulsam içimdeki
sıkıntılardan
evhamlardan
iç acılarından
çok iyiyim diyorum keyfim yerinde diyorum
nafile
ağlamak istiyorum
ağlayabilsem hüngür hüngür merak etseler gelseler sorsalar ne oldu diye hiçççççç desem içimden geldi