13 Kasım 2012 Salı

hatırdakiler

alı ala moru mor kıpkırmızı olmuştu genç kadın gün sayıyordu üstteki komşunun eltisi gülşen pespembeydi suratı kızcağızım senin doğum vaktin gelmiş dedim birden şaşırdı ama ağrım yok bilemem ben dedim gerçekende bilemem nerden bileyim ben ne zaman doğacak bebek allah söyletti besbelli gülşencik bir kaç dakika sonra sancılandı ağrıları sıklaştı ve hastane .
nurtopu gibi bir oğlu oldu
berat gecesi doğduğu için amcası berat ismini verdi
kokuyordu misler gibi tarifsiz güzel güller gibi
herhalde cennetten kokular getirmişti dünyaya
aradan onyıllar geçti görmedim berat bebeği
o şimdi 15 yaşlarında bir delikanlı olmalı

30 Ekim 2012 Salı

bitkinim
nedenini bilmiyorum
hiç halim kalmadı
canım hiç bir şey istemiyor
tarif edemediğim bir sıkıntı var içimde
karnım şiş
, ne yesem dokunuyor yada ne bileyim bana öyle geliyor

hiç hoşnut değilim halimden

elimden bir şey gelmiyor
ibadetlerimi aksattığım için kendime çok kızıyorum
ne yapmalı ne yapmalı
bilemiyorum

10 Ekim 2012 Çarşamba

karmakarışık

planlar yapıyorum çeşit çeşit düşünceler cirit atıyor beynimde karmakarışık aklım ne düşüneceğimi şaşırmış vaziyetteyim hoşuma giden mobilyaları almak için para biriktirmeliyim diyorum o kolayda eşimi nasıl ikna edeceğim asıl problem o ben ne kadar çok meraklıysam o benden çom umarsız gereksiz görüyor istediğim karyolayı seriniin devamı olan yatak odası mobilyalarını gördükçe çok seviniyorum mutlu oluyorum sonra birden içime hüzün çöküyor gözlerim yaşarıyor ağlayamadığımdan olsa gerek burnumu çekiyorum dakikalarca lanet hastalığı yendim allahın izniyle ama aklımım en uzak köşelerinden ikide bir gelip kuruluyor baş köşeye umudum kırılıyor ne yapacaksın alıpta kullanabilecekmisin ömrün yetecekmi diyor beynimdeki ses yok oluyor sevincim kızıyorum kendime ne var bunda üzülecek kızıyorum kendime iki tahta parçasından ne bekliyorsun söz geçiremiyorum kendime biliyorum o mobilyaları alsamda geçmeyecek bu hüzün ama olsun hayat kısa istiyorum ki ne kadar mutluluktan payım varsa benim olsun zormu sanki ne olurdu milyonlarla oynayan eşim hadi gidelim dese istediğin mobilyaları alalım dese ne güzel olurdu belki bende kurtulurdum olur olmadık zamanlar hüzüne boğulmaktan imkansız değil biliyorum

29 Ağustos 2012 Çarşamba

her dakikası sinir her dakikası stres bir insan bu kadar mı negatif olur yapayanlızım yanında kim var diyor ayyyyyyy kimse yok diyorum ses var diyor bu kadar da olmaz ses falan yok üstelik televizyon açık değil pencereler pimapen kapalı bağırmak istiyorummmmmmmmmmmm

25 Temmuz 2012 Çarşamba

biliyormusun
bir dal
hayata tutulma sebebim
kuru gevrek her an kırılabilir
ne çok anlam yüklemişim sana
ekmeğim aşım havam suyum
herşeyimsin benim
biliyorum
benim için yıllardır böyle
maleseff
sana anlatamadım
bilmiyorsun anlamak mı istemiyorsun
koca bir çınar gibiyim
yıkılmıyorum
elhamdulillah
neler çektiğimi sen biliyorsun
anlatmam gereksiz
lanet olası kanser bile yıldırmadı beni hayattan
seni böyle görmek çok üzüyor beni
sana karışmak akıl vermek istemiyorum
küçük bir çocuk değilsin sen
yavrum
canım
bir tanem
gözbebeğim
ne olur
yapma
üzme beni
yıkma beni
bir yaz günü şuracıkta
küçük bir ağacın gölgeliğinde
kapatsam gözlerimi dalsam derin uykulara
hemencecik
güzel rüyalar görsem
bilinmez diyarlara gitsem
yorgunum
gözlerim gölgelik bir yer arar
kısa bir mola azıcık dinlenti

elimdekileri bırakmak
olduğum yere oturmak
ayaklarımı uzatmak
sırtımı bir yere dayamak
biraz şekerleme
bir iki dakika hadi bilemedin beş altı
vücudum kendini bıraksa yeter
uyuklasam
veeeee
uyanınca bir bardak şekerli çay getirse biri
tutuştursa elime ala üstü ala

26 Haziran 2012 Salı

hatırdakiler

2003 yılı otubüste önümde yakın akrabalarmdan bir hanım kahvaltı yapamamş elinde kaşarlı ekmek var boğazını alıyormuş yanında çay olmadığı için yavanmış ekmek söyleniyordu kendi kendine bilmiyordu ki en yakınları aylardır halk ekmek ve bimin en ucuz margarininden başka bir şey yiyemececek kadar parasızdılar