pazar dönüşü karşılaştım kendisiyle
dişi ağrıyormuş
sağlık ocağına gitmiş ilaç yazdırmaya hoş yazdıramamış ya
apse yapan dişinden dolayı sızlanarak konuşuyordu
elimizdeki sebze poşetlerini bırakıp azıcık dinlendiğimizde konuşmaya devam ettik
havadan sudan eşlerden memleketten kaynanadan televizyondaki dizilerden komşulardan çocuklardan okuldan o kadar değişik konulardan konuştuk ki duygularımı ifade ettim kendisine
harika bir şey
değilmi arkadaşım ne ben seni tanıyorum
ne sen beni daha önce gördün
yarım saat olacak nerdeyse konuşuyoruz
sanki yıllardır tanışıyoruz ve uzun zamandır görüşmüyormuş gibi ayrılmak istemiyorum sohbetimiz bitmesin istiyorum
dediğimde
gülümsedi
fatma imiş adı
çok güzel dedim peygamberimizin kızının ismi
sohbet devam ediyor
konuşulacaklar bitmiyor
vakit dar
Allaha emanet diyerek vedalaştık
30 Aralık 2010 Perşembe
sıkıntı
huzursuzum
sabır diyorum
söz geçiremiyorum kendime
çocuklar beni çok sinirlendiriyorlar
anlamaya çalışıyorum
olmuyor
başaramıyorum
ne yapacağımı şaşırdım artık
avrupalıları hep eleştiririz çocuklarını yetişkin olduktan sonra ayrı ev açtıkları için ,çocuklar büyüdükçe hak verir oldum onlara sözüm geçmiyor çocuklarıma artık büyüdüler ayrı bir insan oldular birlikte yaşamak karşılıklı sevgi saygı anlayışla oluyor odalarını bile toplamıyorlar üstelik toplamama bile izin vermiyorlar bırak dağınık kalsın benim odam dokunma benim eşyalarıma karıştırıyosun sonra aradığım bir şeyi bulamıyorum diyorlar
demek ki diyorum büyüdüler kendi kendilerine olmak istiyorlar kendi evlerinde daha özgür ortamlarda yaşamak istiyorlar
mevlaya yalvarıyorum
dualarım hep sevdiklerime
çocuklarıma
ALLAHIM çocuklarımı iyi insanlarla karşılaştır
hayırlı birliktelikler
hayırlı eşler nasip eyle
sabır diyorum
söz geçiremiyorum kendime
çocuklar beni çok sinirlendiriyorlar
anlamaya çalışıyorum
olmuyor
başaramıyorum
ne yapacağımı şaşırdım artık
avrupalıları hep eleştiririz çocuklarını yetişkin olduktan sonra ayrı ev açtıkları için ,çocuklar büyüdükçe hak verir oldum onlara sözüm geçmiyor çocuklarıma artık büyüdüler ayrı bir insan oldular birlikte yaşamak karşılıklı sevgi saygı anlayışla oluyor odalarını bile toplamıyorlar üstelik toplamama bile izin vermiyorlar bırak dağınık kalsın benim odam dokunma benim eşyalarıma karıştırıyosun sonra aradığım bir şeyi bulamıyorum diyorlar
demek ki diyorum büyüdüler kendi kendilerine olmak istiyorlar kendi evlerinde daha özgür ortamlarda yaşamak istiyorlar
mevlaya yalvarıyorum
dualarım hep sevdiklerime
çocuklarıma
ALLAHIM çocuklarımı iyi insanlarla karşılaştır
hayırlı birliktelikler
hayırlı eşler nasip eyle
22 Aralık 2010 Çarşamba
iç acıları
hafta sonu yine kavga ederek geçti .
sağ olsun oğlum sürekli çıngar çıkarır.
cumartesi günü işe gitmiyor.
sabah kalktı, kahvaltısını hazırladım ,yedi . ps nin başın çekildi. sesi soluğu çıkmıyor. işlerimi yaptım , dışarı alışverişe gittim. bir iki saat sonra döndüğümde dış kapıyı açtığım anda yukarıda ki gürülttü ürküttü beni, seslendim ne varrrrrrrrrrr diye kaba bir şekilde bağırıyordu oğlum .endişelenerek yukarı çıktım dışarı çıkıyordu . ne aradıysa bütün evi ayağa kaldırmış ,kendi dolabındaki tüm giysileri yere yığmıştı. söylenerek kaldırdım çamaşırları, düzelttim ortalığı . bir kaç saat sonra geldiğinde hiç bir şey söylemedim. alışmıştım hep yapıyordu bunu ertesi gün kalktı yine birşey arıyordu .
ne arıyorsun
diye sorduğumda fotoğraf makinesini aradığını söyledi. bir taraftan aranıyor bir taraftan da söyleniyordu. kendi odasını ablasının odasını abartmıyorum mutfak dolaplarını çekmeceleri karıştırıyordu.
ablanı ara
belki o götürmüştür diye ısrar ettiğim halde bir türlü aramadı ,
salona geçti konsolu karıştırdı. salonda nadir kullandığım eşyaları koyduğum şifonyeri karıştırmaya başlayınca daha fazla dayanamadım
yeter artık nedir bu yaptığın rezillik dün de her tarafı alt üst ettin yapma bunu oğlum dayanamıyorum, görüyorsun yapamıyorum , başa çıkamıyorum eskisi gibi gücüm kuvvetim yok diye ağlamayla karışık bağırmaya başladım . hiç de hoş olmayan kelimelerle karşılık verdi. aklıma bile getirmek istemiyorum yemin ettim benden özür dilemediği süre onunla konuşmayacağım
sağ olsun oğlum sürekli çıngar çıkarır.
cumartesi günü işe gitmiyor.
sabah kalktı, kahvaltısını hazırladım ,yedi . ps nin başın çekildi. sesi soluğu çıkmıyor. işlerimi yaptım , dışarı alışverişe gittim. bir iki saat sonra döndüğümde dış kapıyı açtığım anda yukarıda ki gürülttü ürküttü beni, seslendim ne varrrrrrrrrrr diye kaba bir şekilde bağırıyordu oğlum .endişelenerek yukarı çıktım dışarı çıkıyordu . ne aradıysa bütün evi ayağa kaldırmış ,kendi dolabındaki tüm giysileri yere yığmıştı. söylenerek kaldırdım çamaşırları, düzelttim ortalığı . bir kaç saat sonra geldiğinde hiç bir şey söylemedim. alışmıştım hep yapıyordu bunu ertesi gün kalktı yine birşey arıyordu .
ne arıyorsun
diye sorduğumda fotoğraf makinesini aradığını söyledi. bir taraftan aranıyor bir taraftan da söyleniyordu. kendi odasını ablasının odasını abartmıyorum mutfak dolaplarını çekmeceleri karıştırıyordu.
ablanı ara
belki o götürmüştür diye ısrar ettiğim halde bir türlü aramadı ,
salona geçti konsolu karıştırdı. salonda nadir kullandığım eşyaları koyduğum şifonyeri karıştırmaya başlayınca daha fazla dayanamadım
yeter artık nedir bu yaptığın rezillik dün de her tarafı alt üst ettin yapma bunu oğlum dayanamıyorum, görüyorsun yapamıyorum , başa çıkamıyorum eskisi gibi gücüm kuvvetim yok diye ağlamayla karışık bağırmaya başladım . hiç de hoş olmayan kelimelerle karşılık verdi. aklıma bile getirmek istemiyorum yemin ettim benden özür dilemediği süre onunla konuşmayacağım
21 Aralık 2010 Salı
insan dilinin altında saklıdır
insan dilinin altında saklıdır.
bu söz kime ait bilmiyorum.
ilk duyduğumda şaşırdım ,hatta afalladım ne güzel söylemiş,
ne akıllı bir insanmış.
aklıma basit bir olay karşısında söven sayan insanlar geldi, hiç bir şey düşünmeden karşısındaki kişinin haklı yada haksız olduğuna bakmadan sözleriyle inciten kıran üstelik buna hiç aldırmayan kişiler........ dilinin altındaki gerçek kimliğini istemese de ortaya çıkarıyor
kendi adıma davranışlarımı sorguladığımda böyle olmadığım için sevinç duydum ne kadar sinirlenirsen sinirleneyim karşmdaki kişiyi kırmamak incitmemek adına elimden geldiğince kötü kelimeler beddualar aşağılamalar çıkmaz dilimden elhamdulillah müslüman demek dilinden elinden emin olmak demek. kişi kendini beğenmemeli ben dememeli ben mükemmelim ben çok iyiyim dememeli nasıl ki insan dilinin altında saklıdır demişler istemese de saklı gerçekler çıkıyor ortaya
bu söz kime ait bilmiyorum.
ilk duyduğumda şaşırdım ,hatta afalladım ne güzel söylemiş,
ne akıllı bir insanmış.
aklıma basit bir olay karşısında söven sayan insanlar geldi, hiç bir şey düşünmeden karşısındaki kişinin haklı yada haksız olduğuna bakmadan sözleriyle inciten kıran üstelik buna hiç aldırmayan kişiler........ dilinin altındaki gerçek kimliğini istemese de ortaya çıkarıyor
kendi adıma davranışlarımı sorguladığımda böyle olmadığım için sevinç duydum ne kadar sinirlenirsen sinirleneyim karşmdaki kişiyi kırmamak incitmemek adına elimden geldiğince kötü kelimeler beddualar aşağılamalar çıkmaz dilimden elhamdulillah müslüman demek dilinden elinden emin olmak demek. kişi kendini beğenmemeli ben dememeli ben mükemmelim ben çok iyiyim dememeli nasıl ki insan dilinin altında saklıdır demişler istemese de saklı gerçekler çıkıyor ortaya
14 Aralık 2010 Salı
evlilik yıldönümü
dün benim 30. evlilik yıldönümümdü
hayat ne kadar çabuk geçiyor
dile kolay
30 yıl
zamanın kolay geçmesine karşılık , geçen yıllar büyük zorluklarla sıkıntılarla geçti
sabah kahvaltıda hatırlattım eşime
umursamadı.
ama ben her zaman olduğu gibi umut ettim akşam geldiğinde hatırlar.
30 yılda, sadece bir kere bana bir demet karanfil aldı
oda kızımın hatırlatması artı heralde ben rahatsızım diye
bir kere bile hatırlamadı
ben ondan sırça saraylar, pırlantalar, gümüşler istemiyorum ki, sadece hatırlasın . akşam geldiğinde çiçek bile getirmesine gerek yok
geldiğinde kucaklasa, sarılsa bana yalandanda olsa güzel kelimeler söylese ne olur akşam eve geldiğinde, mutfakta yemek yapıyordum
yanıma geldi bir kötü huyun var şu yemeği vaktnde yapsan ne olur diye söylendi
ne umut ediyordum ne buldum üzülmedim alışmıştım
her zaman söyler kendisi ben hassas bir insanım diye hassasiyet bu mu
sinirlenmek bağırmak çağırmak kavga etmek isterdim
am elime ne geçecek
kendimi harab edecektim
yemeğini hazırladım, yedi kendi işlerine daldı .
bende kendi işlerime
şaşırdım kendime çok üzülmemiştim
insan herşeye alışıyor
iç acılarına bile.
hayat ne kadar çabuk geçiyor
dile kolay
30 yıl
zamanın kolay geçmesine karşılık , geçen yıllar büyük zorluklarla sıkıntılarla geçti
sabah kahvaltıda hatırlattım eşime
umursamadı.
ama ben her zaman olduğu gibi umut ettim akşam geldiğinde hatırlar.
30 yılda, sadece bir kere bana bir demet karanfil aldı
oda kızımın hatırlatması artı heralde ben rahatsızım diye
bir kere bile hatırlamadı
ben ondan sırça saraylar, pırlantalar, gümüşler istemiyorum ki, sadece hatırlasın . akşam geldiğinde çiçek bile getirmesine gerek yok
geldiğinde kucaklasa, sarılsa bana yalandanda olsa güzel kelimeler söylese ne olur akşam eve geldiğinde, mutfakta yemek yapıyordum
yanıma geldi bir kötü huyun var şu yemeği vaktnde yapsan ne olur diye söylendi
ne umut ediyordum ne buldum üzülmedim alışmıştım
her zaman söyler kendisi ben hassas bir insanım diye hassasiyet bu mu
sinirlenmek bağırmak çağırmak kavga etmek isterdim
am elime ne geçecek
kendimi harab edecektim
yemeğini hazırladım, yedi kendi işlerine daldı .
bende kendi işlerime
şaşırdım kendime çok üzülmemiştim
insan herşeye alışıyor
iç acılarına bile.
13 Aralık 2010 Pazartesi
hatırdakiler
babamı çok az hatırlıyorum oysa vefat ettiğinde 8 yaşındaydım sürekli çalıştığından belkide . hafızam duruyor ,sanki silinmiş, hiç anı yok. çok sakin ,efendi kimseye zararı olmayan, kimsenin etlisine sütlüsüne karışmayan, haddinden fazla çekingen kendi halinde biriymiş babacığım, Allah rahmet etsin, mekanı cennet olsun ,inşaallah oturduğumuz eve basamaklarla çıkılıyordu ben o basamaklarda oturuyorum üç beş kızla oynuyoruz babam merdivenlerden iniyor yanımızdan geçip gidecek zannediyorum elini uzatıyor başımı okşuyor. çocuk halimle öyle hoşuma gitti öyle mutlu oldum ki duygularımı anlatamam. sadece başımı okşadığı haliyle hatırlıyorum babamı, aradan yıllar geçtiği halde hep aklıma gelir sanki bu günmüş gibi heyecanlanır mutlu olurum
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)