10 Mayıs 2011 Salı

hastayım

günlerdir geçmedi rahatsızlığım ,bir türlü dinmiyor ağrılarım
vücudumun her yeri özellikle sırtımda dayanılmaz ağrılar var
ne yapmalı ne etmeli de geçsin bu rahatsızlık
mevla sıhhat vermeyince doktor hekim nafile , hiç faydası olmuyor içtiğim ilaçların.
ekşi asık bir suratla gezmek istemiyorum . ilaçlarımı zorla içiyorum, ilaç içeceğimi düşündüğüm anda içim bulanıyor, başım dönüyor ,içince iyice fenalaşıyorum . eşimle sürekli tartışır olduk, kızıyor ban,a kendini yoruyorsun ,sonra rahatsız oluyorsun diye.
anlayamıyorum ne yapayım da kendimi yormadan vakit geçireyim. zaten ev işi yapmıyorum haftada bir gün yardımcı bir arkadaşım var geliyor temizliğe . ben sadece bulaşıkları makineye koyup yemek yapıyorum .evde boş oturamıyorum televizyon seyretmek çok sıkıcı, internette zaman geçiriyorum öyle bile yoruluyorum insan hiç oturmaktan yorulurmu ben yoruluyorum bütün bunlara rağmen geçecek bu ağrılarım rahatlayaacağım diye umut ediyorum mevla görelim neyler neylerse güzel eyler

27 Nisan 2011 Çarşamba

hatırdakiker

KÜME ÇALIŞMASI
5. sınıftayım o hafta küme çalışmamız var şimdilerde varmı bilmiyorum ama ben okurken öyleydi öğretmen konuları bölüp gruplara dağıtır guruptaki arkadaşlar aralarında tekrar konuları paylaşır herkes kendine düşen konuyu anlatırdı ben grup başkanıydım konuların anlatılacağı zaman grubun masaları biraz öne tahtaya yakın yere çekilir daha bir göz önünde olması sağlanırdı arkadaşlar anlattı sıra bana geldi bende konumu anlatmaya başladım sürekli sağ elimi kullanmam ve sol elimi arkama saklamam öğretmenimin dikkatini çekti
ne var elinde senin?
neden elini arkanda tutuyorsun?
arkamda duran kolumu öne çıkarmasıyla bir çığlık attı elim bir gün önce feci bir şekilde yanmıştı çok canım yanıyordu kimseye göstermemek canımın yandığını belli etmemek için çok gayret etmiştim ama öğretmenim gördü sonunda çok kızdı bana değil aileme anneme
nasıl bu şekilde okula gönderebilirler seni ? yavrum canın yanmıyormu? doktora gittinmi? öğretmenin soruları ve kızgınlığı bitmiyordu
öğretmenim
okula gelmeyi ben istedim biliyorsunuz bugün benim küme çalışmam var
konumu anlatacağım annem beni okula göndermek istemedi
ben ısrar ettim tabiki de doktora götürmek istediler fakat çok korkuyorum ben gitmedim diye cevap verdim
öğretmenim konumu anlatmamı ve birkaç gün okula gelmememi söyledi konumu anlattım daha sonra bir kaç gün okula gitmedim
o gün den bir gün önce yanmıştı elim
sabah 11 gibiydi kahvaltı yaptık annem sofrayı topladı mutfakta bulaşıkları yıkayacak
dayım ve eşi geldiler annem zaten az kızım sen yıka bulaşıkları sobanın üstünde kaynar su var dikkat bir yerini yakma diyerek sıkı sıkı tembihledi
sanki biliyormuş gibi
bulaşıkları yıkadım çöpleri atmaya dışarı çıktığımda ellerim üşüyerek girdim içeriye
hava çok soğuktu
bulaşıkları durularken ellerim bir türlü ısınmadı güğümdeki sıcak suyu hem bulaşık leğenindeki suyum ısınsın hemde ellerim ısınsın diye sağ elime aldığım güğümü sol elimin üstünden boşalttım
cahillik işte
11 yaşındayım
çocuğum daha
elimin üstüne dökülen suyun canımı yakmasıyla can havliyle yapıştım yanan elime sanki deriden bir eldiven varmış gibi soyuldu elim
bağırmalarımı duyan annem dayım ve yengem geldiler yanıma
ben bağırıyorum çok canım yanıyor dayım hemen tuz basalım dedi ve elime hemde yanan elime tuz bastılar
cahilliğin bu kadarını da gördüm
engel olamadım
bağırmalarım haykırmalarım para etmedi daha sonra yıkadılar elimi
annem doktora götürelim dedikçe ben korktuğumdan gitmek istemedim
çok canım yanıyordu birde sürekli herkes bir akıl veriyordu
doktorlar şimdi soyarlar yarayı patlatırlar bu su dolu yerleri dedikçe daha bir korkar oldum elim doktora gitmeden iyileşti
annem tavuk tüyüyle zeytinyağı sürerek iyileştirdi yaralarımı
çok ağır bir yanık olduğu halde yanık yerin çevresi üç ayda derin olan yaralar altı ay gibi kapandılar senelerde her bulaşık yıkadığımda aklıma gelir çektiğim acılar ve ızdırap. bu günkü rahat hayatımızda musluklardan akan sıcak sularla yıkıyoruz bulaşıkları hatta biz yıkamıyoruz makineler yıkıyor o zamanlar ne sıcak suyumuz nede kaloriferimiz vardı bugün bile o şartlarda yaşayan insanlar var bunları düşündükçe üzülüyorum ama kızamıyorum anneme ve dayıma onlar kendilerine göre en doğrusunu yaptıklarını sanıyorlardı insan bile bile hata yapmaz
cahillikten ve bilgisizlikten yapılır hatalar yanlışlıklar

13 Nisan 2011 Çarşamba

anlamını yitirdi herşey

boşlukta gibiyim
anlamını yitirdi herşey
iki gündür başımın ağrısını geçiremiyorum
oğlum asker oldu
elhamdulillah
kısa dönem yapacak
yine ağlamayı beceremedim
dökmem gereken gözyaşları içimde kaldığından herhalde
gitmedi başımdaki ağrı birtürlü
evdeki eşyalar bile anlamsızlaştı
hiç birşeyine dokunmak yerinden oynatmak istemiyorum dağınık odasını bile düzeltmek zor geliyor
kaldıramıyorum kirli çorabını bile yerden
yemek yapmak istemiyorum sanki sadece onun için yemek yapıyormuş gibi
canım yavrum
annen sana kurban olsun
arkandan döktüğümüz sular gibi aksın günler
çabucak geçsin zaman
vatani görevini tamamla hayırlısıyla sağlıkla selametle evine arkadaşlarına sevdiklerine kavuş innnşaallahhhhhhhh

12 Nisan 2011 Salı

yeniden hep yeniden

birileri geliyor sürekli dokunuyorlar yaralarıma
farkında değiller kanattıklarından
söyleyemiyorum
incidiğimi
içimin acıdığını
anlatamıyorum
kimselere

31 Mart 2011 Perşembe

hatırdakiler

yine okul yolundayım 5.sınıftayım eve dönüyorum her taraf kar
çok üşüdüm
sırtımda annemin ördüğü yelekten başka birşey yok
üstelik tuvalet ihtiyacım var
çok sıkıştım
üşüdüğüm için herhalde
hızlıca gitmeye çalışıyorum ayağım takıldı düştüm
oracıkta bıraktım altıma
üstüm başım sırılsıklam oldu
zaten soğuk kalktım yürümeye devam ettim
yolda boş bir binanın alt katına girdim ve donduran soğuğun etkisinden kurtulup biraz olsun ısınmaya çalıştım
daha sonra hızlıca eve ulaştığımda doğruca banyoya
girdim. epeyce oyalanınca annem seslendi
ne yapıyorsun orada soğukta
odaya gel artık
üstümden çıkardıklarımı iyice ıslattıktan sonra annemin yıkaması için bir kenara koydum
anneme düştüğümü her tarafımın ıslandığını söyledim
altıma ettiğimi değil

hatırdakiler

10 yaşındayım
ilkokul 4. sııfa gidiyorum
sonbahardı galiba
öyle bir yağmur yağıyorduki sırılsıklam olmuştum
okula gidiyorum yolu ancak yarıladım ki yanımda bir araba durdu
aracın penceresi açıldı bir beyefendi yanında birde hanım var
okulamı gidiyorsun kızım gel seni götürelim
teşekkür ettim arabaya binmeyeceğimi söyledim
kızım korkma bak çok ıslanmışsın yolumuzun üstü bırakalım seni
diye ısrar ettiler ben yine teşekkür ederek arabaya binmeyeceğimi söyledim
tabiki bırakıp gittiler
eve dönüşte anneme anlattığımda akıllı kızım benim
tanımadığın insanların arabasına binilmez ben size bunları sözlü olarak söylemesemde çok iyi anlamışsın aferin sana
düşünüyorumda aslında o zamana kadar hiç otomobile binmemiştim iyiki heves edip binmemişim kendi kendimi takdir ediyorum

24 Mart 2011 Perşembe

nerede ne olacak kestiremiyor insan
küçücük bir bakış, basit bir söz nasıl incitiyor, kırıyor alt üst ediyor sinirlerimi bir akrabamızın nişanındayız .hanımlar konuşuyorlar
vefat eden birinden bahsediyorlar, yanımda oturan çok yakın hemde çok yakın bir akrabam
ismini bile anmak istemiyorum
vefat eden bayanın kanserden öldüğünü söyledi
hiç beklemezdim kendisinden
ben yanında oturuyorum nasıl düşünemiyor anlayamıyorum kırılırmı üzülürmü diye aklına bile getiremiyor
NE OLUR

ismini söylemese hastalığın
Allah rahmet etsin , nefesler sayılı vadesi dolmuş mekanı cennet olur inşallah diyebilse
SANKİ
bu hastalığa yakalanan insanlar muhakkak ölecekler diye düşünülüyor
hep o gözle bakıyorlar
kemoterapi aldığım dönemlerde çok ünlü bir doktorun kanserle ilgili bir seminerine gitmiştim
kızım ayarlamıştı
umutla gitmiştim fakat doktorun saçma sapan sözlerine dayanamayıp haykırmak bağırmak istemiştim
sürekli hastalığın evrelerinden, hastanın hayatını kaybetmesinden bahsetti
bu çok ünlü doktor
hiç umut vermeden sanki bu hastalığa yakalanan günbe gün ölümü beklesin dercesine saçmaladı bence
ölüm herkesin başında her canlı için nerede nasıl öleceği belli değilki
BELKi
bu hastalığa yakalanan insanlar ölmeden sen ölürsün
bilemezsinki hiç kimse bilemezki
insan hasta olunca ölmez, vadesi dolduğu için ,sayılı nefesleri bittiği için ölür. ben buna inanıyorum
mevla yaşatmak istediği canlıya şifa verir sebepler yaratır
ben böyle inanıyorum
çok şükürki ben
benim büyük bir derdim var
demiyorum
derdime dönüp benim büyük ALLAHım var
diyorum
arada birde densiz insanların saçma sapan sözleri yüzünden inciniyorum kırılıyorum ama sonrasında daha bir ınançlı olarak, sıkı sıkı sarılıyorum yaşama umutla hevesle yarınlardan güzellikler bekleyerek,,,,,,, Allah ne kadar ömür verdiyse iyi geçirmeye çalışarak geçiriyorum günlerimi