26 Haziran 2012 Salı

hatırdakiler

2003 yılı otubüste önümde yakın akrabalarmdan bir hanım kahvaltı yapamamş elinde kaşarlı ekmek var boğazını alıyormuş yanında çay olmadığı için yavanmış ekmek söyleniyordu kendi kendine bilmiyordu ki en yakınları aylardır halk ekmek ve bimin en ucuz margarininden başka bir şey yiyemececek kadar parasızdılar
emel miş adı hastane bahçesinde karşılaştık birbirini uzun zamandır görmeyen iki eski dost gibi konuşmaya başladık konuştukça birbirimizi çok iyi anladığımz farkettik kelimeler kanattı yaralarımızı yaralardan sarı acı sular döküldü ben anlattım onun gözleri sulandı sanki sağanak yağmurlar gibi boşanacak o anlattı benim tüylerim diken diken aynı derten muzdariptik yıllardır benzer şeyler yaşyorduk tek fark ben geçirdim o zor günleri o ise henüz yolun ortasında bitermi dertler ne demişler atalarmız yara gider yeri kalır istemeden saate kaydı gözlerim 13 15 te burda ol demişti doktor çok üzgünüm kalkmak zorundayım inanki seninle saatlerce konuşabilirdim sen benim yaralarıma merhem ben senin dertlerine derman alllaha emanet hakkını helal et dedik birbirimize ikimizde hem sevinçli bir o kadarda hüzünlü

22 Haziran 2012 Cuma

anne ben çıkıyorum diye seslendin alel aceleydi sesin anlamayacağımı sanıyorsun ama inan ben çok iyi anlıyorum kaçıyorsun benden sanki saklamak istediğin birşeyler varmış gibi beni kandırmak değil inanki bu yavrum kendini kandırıyorsun seni böyle gördükçe çok üzülüyorum

9 Haziran 2012 Cumartesi

bunalımda olması gereken benim ama bunalıma girme şansım bile yok sabır ya sabır
hayat bu kadar mı zor insanlar bu kadarmı kötü hiç insan ana baba bir kardeşini yanından geçerde görmezmi yanından geçip görmediği kardeşi onu görürse ne düşünür üzülmezmi görmezden gelerek duyarsızlaşarak nereye varılır ahhhhhhhhh hayat ahhhhhhhhhbeni çok yoruyorsun

20 Mart 2012 Salı

hastane

saat 14 06
hastane odasında yanlızım
kızım ameliyata gireli 15 dakika oldu
bir hafta önce işe giderken düşüp küçük parmağı kırıldı
günlerdir acı içinde ameliyat dedi doktorlar
inşallahu taala allahın izniyle birazdan çıkar gelirsin yavrum
defalarca sen bekledin beni ameliyat çıkışı
ne yazık ki bu sefer ben bekliyorum senin ameliyattan çıkmanı
kötü bir tecrübe
ben o kadar ameliyata gittim böyle kötü olmamıştım
dua ediyorum yavrum
güzel kızım
bebeğim
bir tanem
mevla
ağrı acı göstermesin bir daha sana
gördüğün göreceğin bu olsun
en kısa zamanda iyileşsin yaraların
rabbim şafii ismindin şifalar sunsun sana
güzellikler hep seninle olsun
yüzü güzel
kendi güzel
kalbi hepsinden güzel
dualarım hep sana
canım kızım

25 Şubat 2012 Cumartesi

hatırdakiler

bilmem sizde oynadınız mı toprağı taşlardan güzelce temizleyip pürüzsüz bir hale getirdikten sonra büyük bir çiviyle oynanan oyunu bir iki üç kişiyle oynadığımız benim çok başarılı olduğum bir oyun geldi aklıma çiviyi başından tutup hızla toprağa batırmak ne büyük zevkti batan çivi çıkarılır daire çeklinde yakın biryere batırılmaya çalışılır ne zaman çiviyi batıramazsan yanarsın sıra öbür arkadaşların olur bir labirent oluşturur her bir oyuncu çizgisi bellidir herkesin böylece sürer gider yağmur yağması toprağın suya doyması lazım yoksa ıslatılan toprakta oynayamazsın