29 Ağustos 2012 Çarşamba

her dakikası sinir her dakikası stres bir insan bu kadar mı negatif olur yapayanlızım yanında kim var diyor ayyyyyyy kimse yok diyorum ses var diyor bu kadar da olmaz ses falan yok üstelik televizyon açık değil pencereler pimapen kapalı bağırmak istiyorummmmmmmmmmmm

25 Temmuz 2012 Çarşamba

biliyormusun
bir dal
hayata tutulma sebebim
kuru gevrek her an kırılabilir
ne çok anlam yüklemişim sana
ekmeğim aşım havam suyum
herşeyimsin benim
biliyorum
benim için yıllardır böyle
maleseff
sana anlatamadım
bilmiyorsun anlamak mı istemiyorsun
koca bir çınar gibiyim
yıkılmıyorum
elhamdulillah
neler çektiğimi sen biliyorsun
anlatmam gereksiz
lanet olası kanser bile yıldırmadı beni hayattan
seni böyle görmek çok üzüyor beni
sana karışmak akıl vermek istemiyorum
küçük bir çocuk değilsin sen
yavrum
canım
bir tanem
gözbebeğim
ne olur
yapma
üzme beni
yıkma beni
bir yaz günü şuracıkta
küçük bir ağacın gölgeliğinde
kapatsam gözlerimi dalsam derin uykulara
hemencecik
güzel rüyalar görsem
bilinmez diyarlara gitsem
yorgunum
gözlerim gölgelik bir yer arar
kısa bir mola azıcık dinlenti

elimdekileri bırakmak
olduğum yere oturmak
ayaklarımı uzatmak
sırtımı bir yere dayamak
biraz şekerleme
bir iki dakika hadi bilemedin beş altı
vücudum kendini bıraksa yeter
uyuklasam
veeeee
uyanınca bir bardak şekerli çay getirse biri
tutuştursa elime ala üstü ala

26 Haziran 2012 Salı

hatırdakiler

2003 yılı otubüste önümde yakın akrabalarmdan bir hanım kahvaltı yapamamş elinde kaşarlı ekmek var boğazını alıyormuş yanında çay olmadığı için yavanmış ekmek söyleniyordu kendi kendine bilmiyordu ki en yakınları aylardır halk ekmek ve bimin en ucuz margarininden başka bir şey yiyemececek kadar parasızdılar
emel miş adı hastane bahçesinde karşılaştık birbirini uzun zamandır görmeyen iki eski dost gibi konuşmaya başladık konuştukça birbirimizi çok iyi anladığımz farkettik kelimeler kanattı yaralarımızı yaralardan sarı acı sular döküldü ben anlattım onun gözleri sulandı sanki sağanak yağmurlar gibi boşanacak o anlattı benim tüylerim diken diken aynı derten muzdariptik yıllardır benzer şeyler yaşyorduk tek fark ben geçirdim o zor günleri o ise henüz yolun ortasında bitermi dertler ne demişler atalarmız yara gider yeri kalır istemeden saate kaydı gözlerim 13 15 te burda ol demişti doktor çok üzgünüm kalkmak zorundayım inanki seninle saatlerce konuşabilirdim sen benim yaralarıma merhem ben senin dertlerine derman alllaha emanet hakkını helal et dedik birbirimize ikimizde hem sevinçli bir o kadarda hüzünlü

22 Haziran 2012 Cuma

anne ben çıkıyorum diye seslendin alel aceleydi sesin anlamayacağımı sanıyorsun ama inan ben çok iyi anlıyorum kaçıyorsun benden sanki saklamak istediğin birşeyler varmış gibi beni kandırmak değil inanki bu yavrum kendini kandırıyorsun seni böyle gördükçe çok üzülüyorum

9 Haziran 2012 Cumartesi

bunalımda olması gereken benim ama bunalıma girme şansım bile yok sabır ya sabır