hatırdakiler

babamı çok az hatırlıyorum oysa vefat ettiğinde 8 yaşındaydım sürekli çalıştığından belkide . hafızam duruyor ,sanki silinmiş, hiç anı yok. çok sakin ,efendi kimseye zararı olmayan, kimsenin etlisine sütlüsüne karışmayan, haddinden fazla çekingen kendi halinde biriymiş babacığım, Allah rahmet etsin, mekanı cennet olsun ,inşaallah oturduğumuz eve basamaklarla çıkılıyordu ben o basamaklarda oturuyorum üç beş kızla oynuyoruz babam merdivenlerden iniyor yanımızdan geçip gidecek zannediyorum elini uzatıyor başımı okşuyor. çocuk halimle öyle hoşuma gitti öyle mutlu oldum ki duygularımı anlatamam. sadece başımı okşadığı haliyle hatırlıyorum babamı, aradan yıllar geçtiği halde hep aklıma gelir sanki bu günmüş gibi heyecanlanır mutlu olurum